VI KZP 18/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski. Sędziowie: M. Budzianowski, S. Kaciczak, F. Karolus, Z. Neumann, M. Paluch (sprawozdawca), A. Pyszkowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Józefa M., oskarżonego z art. 203 k.k., po rozpoznaniu przedstawionego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 marca 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy, przekazanego przez skład zwykły na podstawie art. 30 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54) powiększonemu składowi Sądu Najwyższego:"Czy sprawca kradzieży mienia prywatnego wartości poniżej 300 zł, dopuszczający się czynu w ciągu 5 lat od uprawomocnienia się poprzedniego wyroku skazującego go za przestępstwo tego samego rodzaju i po odbyciu kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności, odpowiada w związku z art. 16 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) z art. 203 § 1 k.k., czy też z art. 203 § 1 w związku z art. 60 § 1 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUstawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego (Dz. U. Nr 23, poz. 149) stanowi w art. 1 i 11, że czyn polegający na kradzieży lub przywłaszczeniu sobie mienia wartości nie przekraczającej kwoty 300 zł jest wykroczeniem, które podlega orzecznictwu karno-administracyjnemu.Artykuł 16 § 1 pkt 1 tej ustawy - w razie popełnienia takiego czynu przez sprawcę w ciągu 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego go za przestępstwo należące do tego samego rodzaju lub popełnione z tych samych pobudek albo w ciągu 2 lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego go za wykroczenie należące do tego samego rodzaju, a więc w warunkach powrotu - uznaje czyn taki nie za wykroczenie, lecz za przestępstwo (pojęcia: "orzeczenie za przestępstwo" i "orzeczenie za wykroczenie" wyjaśnia uchwała SN w składzie siedmiu sędziów w sprawie VI KZP 25/67 - OSNKW z 1967 r., nr 7, poz. 67).Ta zmiana charakteru czynu z wykroczenia na przestępstwo powoduje, że czyn ten nie podlega właściwości kolegium karno-administracyjnemu, lecz właściwości sądu określonej w kodeksie postępowania karnego, a kwalifikacja prawna takiego czynu podlega nie przepisom ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r (Dz. U. Nr 23, poz. 149), lecz przepisom kodeksu karnego ze wszystkimi wynikającymi z nich konsekwencjami.Jeżeli zatem sprawca kradzieży cudzego mienia ruchomego wartości poniżej 300 zł dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat od uprawomocnienia się wyroku skazującego go za przestępstwo tego samego rodzaju lub popełnione z tych samych pobudek i odbył w tym okresie co najmniej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, to odpowiada wówczas z art. 203 w związku z art. 60 k.k. Dodać należy, że te same zasady mają zastosowanie również do zagarnięcia mienia społecznego.Sąd, który w związku z art. 16 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. rozpoznaje sprawę, może - jeżeli szczególne okoliczności za tym przemawiają - orzec na podstawie art. 23 cytowanej ustawy jak w sprawie o wykroczenie.