VI KZP 41/65

UchwałaIzba Karna1965-09-17

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 6 pkt 3 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii ma zastosowanie do przestępstwa określonego w art. 230 § 2 k.k.?
Ratio decidendi
Przepis art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii, który przewiduje złagodzenie kar za przestępstwa popełnione nieumyślnie, nie ma zastosowania do przestępstwa z art. 230 § 2 k.k. Ustawodawca w tym przepisie kładzie akcent na działanie sprawcy, a nie na skutek, co oznacza, że dobrodziejstwo amnestyjne dotyczy wyłącznie przestępstw popełnionych nieumyślnie.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię prawną dotyczącą zastosowania art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii do przestępstwa z art. 230 § 2 k.k. W uzasadnieniu wskazano, że art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii dotyczy przestępstw popełnionych nieumyślnie. Podkreślono, że intencją tego przepisu jest objęcie dobrodziejstwem amnestyjnym jedynie przestępstw popełnionych nieumyślnie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi, że przepis art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii nie ma zastosowania do przestępstwa określonego w art. 230 § 2 k.k.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: J. Zembaty, P. Ławacz, T. Krokosz, F. Karolus, T. Gdowski (sprawozdawca), R. Staszkiewicz (współsprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wandy P., oskarżonej z art. 230 § 2 k.k., po rozpoznaniu w dniu 3 i 17 września 1965 r. przedstawionej przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 3 czerwca 1965 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy przepis art. 6 pkt 3 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii ma zastosowanie do przestępstwa określonego w art. 230 § 2 k.k.?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora i obrońcy, na podstawie art. 390 k.p.k. uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczne1. Dekret o amnestii przewiduje w art. 6 pkt 3 złagodzenie kar "za przestępstwa popełnione nieumyślnie". W przepisie tym ustawodawca kładzie więc akcent na działanie sprawcy ("popełnione"), a nie na skutek tego działania. Ze względu na powyższe, skoro intencją art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii jest stosowanie określonego w nim dobrodziejstwa do przestępstw popełnionych tylko nieumyślnie, powyższy przepis dekretu amnestyjnego nie ma zastosowania do przestępstwa z art. 230 § 2 k.k.2. Ponadto należy zauważyć, że zagadnienie przedstawione w pytaniu prawnym było już niejednokrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego, który w wielu orzeczeniach wyjaśniał stale, że do przestępstw z art. 230 § 2 k.k. nie ma zastosowania art. 6 pkt 3 dekretu o amnestii (por. w szczególności postanowienie SN z dnia 12 września 1964 r. IV KZ 95/64 i wyrok SN z dnia 14 grudnia 1964 r. I K 251/64, cytowany w wyd. przez Gen. Prok. zbiorze OSN nr 2 z 1965 r., poz. 21).Z tych względów należało rozstrzygnąć jak w konkluzji uchwały.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 230 § 2 KKart. 6 pkt 3art. 390 KPK§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.