VI KZP 41/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski. Sędziowie: L. Jax (sprawozdawca), M. Szczepański.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marianny G., oskarżonej z art. 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 24, poz. 124), po rozpatrzeniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Radomiu z dnia 8 listopada 1982 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w stosunku do osoby, której przypisano popełnienie przed dniem 12 października 1982 r. (data wejścia w życie ustawy z dnia 9 października 1982 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu spekulacji) czynu opisanego w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1981 r. o zwalczaniu spekulacji, można orzec karę dodatkową zakazu zajmowania określonych stanowisk lub wykonywania określonego zawodu, przewidzianą w art. 38 pkt 3 k.k.?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 121 k.k. przepisy części ogólnej tego kodeksu stosuje się do przestępstw przewidzianych w innych ustawach, jeżeli ustawy te nie zawierają przepisów odmiennych.Ustawa z dnia 25 września 1981 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 24, poz. 124) w brzmieniu obowiązującym w chwili czynu oskarżonej, tj. przed dniem 12 października 1982 r., nie zawierała odmiennych postanowień w zakresie unormowania w części ogólnej kodeksu karnego - art. 38 pkt 3 i art. 42. Regulacji takiej nie stanowił bowiem art. 5 ust. 4 tej ustawy, który - przewidując w wymienionych w nim wypadkach możliwość orzeczenia kary dodatkowej zakazu prowadzenia działalności wytwórczej, przetwórczej, handlowej lub usługowej - rozszerzył jedynie katalog przestępstw, za popełnienie których karę tę można orzec (por. art. 42 § 2 k.k.).W tym stanie rzeczy uznać należy, że przepisy części ogólnej kodeksu karnego miały zastosowanie w tym czasie do przestępstw wymienionych w ustawie o zwalczaniu spekulacji, a zatem w sytuacji przedstawionej w pytaniu sąd może orzec karę dodatkową zakazu zajmowania określonego stanowiska lub wykonywania określonego zawodu, jeżeli zostaną stwierdzone warunki orzeczenia tej kary przewidziane w art. 42 § 1 k.k.Dodać należy, że unormowania wprowadzone przez ustawę z dnia 9 października 1982 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 33, poz. 218) również nie zawierają postanowień uchylających stosowanie przepisów części ogólnej kodeksu karnego - art. 38 pkt 2 i art. 42 - do przestępstw wymienionych w ustawie o zwalczaniu spekulacji. Artykuł 1 ust. 5 lit. c i d tej ustawy, dotyczący problematyki unormowanej w części ogólnej kodeksu karnego, wprowadza jedynie obowiązek orzekania kary dodatkowej przewidzianej w art. 38 pkt 3 k.k. we wskazanych pod lit. a i d wypadkach, a ponadto rozszerza zakres fakultatywnego orzekania tej kary dodatkowej, a więc w omawianym zakresie tylko "uzupełnia" przepisy części ogólnej kodeksu karnego normujące tę dziedzinę.