VI KZP 35/66

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy w wypadku skazania za czyn z art. 8 § 1 ustawy z dnia 13.VII.1957 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 39, poz. 171), popełniony z niskich pobudek, a w szczególności z chęci zysku, ma pełne zastosowanie przepis art. 57 § 1 k.k., czy też doznaje on ograniczenia i w jakich wypadkach"postanowił odmówić odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneWedług art. 92 k.k., przepisy części ogólnej kodeksu stosuje się do zbrodni i występków oraz kar i środków zabezpieczających, przewidzianych w innych ustawach, o ile ustawy te nie zawierają przepisów odmiennych. Takich przepisów odmiennych (wyłączających lub ograniczających) co do stosowania art. 57 § 1 k.k. w odniesieniu do art. 8 ustawy z dnia 13.VII.1957 r. o zwalczaniu spekulacji i ochronie interesów nabywców oraz producentów rolnych w obrocie handlowym (Dz. U. Nr 39, poz. 171) ustawa ta nie zawiera. Jest to oczywiste i nie wymaga zasadniczej wykładni ustawy.Nie wymagają również wyjaśnienia takie pojęcia związane z art. 8 ustawy z dnia 13.VII.1957 r., jak "oszukiwanie", stosunek osiągnięcia korzyści majątkowej do pojęcia chęci zysku oraz kryteria przestępstwa z chęci zysku. Zagadnienia te bowiem zostały już wyjaśnione przez Sąd Najwyższy.Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7.V.1964 r., V K 103/64, ogłoszonym w OSNKiW z. 3, 1965, poz. 31, uznał, że przewidziane w art. 8 ustawy o zwalczaniu spekulacji "oszukiwanie" nabywcy co do ilości, wagi lub miary stanowi przestępstwo, do którego znamion należy zamiar sprawcy osiągnięcia dla siebie lub innej osoby korzyści majątkowej. Skoro więc sąd skazał oskarżonego za czyn z art. 8 § 1 ustawy, to tym samym przyjął po jego stronie zamiar osiągnięcia korzyści majątkowej.W odniesieniu do występku z art. 8 ustawy o zwalczaniu spekulacji ma się z reguły do czynienia z działaniem, w którym zamiar osiągnięcia korzyści majątkowej jest równoznaczny z chęcią zysku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25.XI.1965 r., V KRN 739/65).W kwestii kryteriów przestępstwa z chęci zysku wypowiedział się Sąd Najwyższy w wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawie prawidłowego stosowania przepisów ustawy z dnia 18.VI.1959 r. oraz przepisów ustawy z dnia 21.I.1958 r. (OSNK z. 3, 1962, poz. 37).