VI KZP 43/67

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki kwestii prawnej:"Czy występek z art. 256 § 1 k.k. (przypadek małej wagi) może dawać podstawę do uznania, że pozostawienie jego sprawcy na wolności grozi niebezpieczeństwem porządkowi prawnemu w rozumieniu art. 79 k.k. i czy może być prawnie, a zarazem logicznie zasadne umieszczenie takiego sprawcy czynu w zamkniętym zakładzie dla psychicznie chorych, albo innym zakładzie leczniczym"na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. postanowił:odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktycznePrzedstawiona przez Sąd Wojewódzki kwestia nie wymaga zasadniczej wykładni ustawy.Przepis art. 79 k.k. nakazuje umieszczenie nieodpowiedzialnego sprawcy w zamkniętym zakładzie leczniczym wówczas, gdy pozostawienie go na wolności grozi niebezpieczeństwem porządkowi prawnemu. Przepis ten nie ogranicza zakresu swego stosowania do wypadków jakichś szczególnych rodzajów czynów zabronionych pod groźbą kary. Nie ma zatem przeszkody prawnej do zastosowania art. 79 k.k. także do sprawcy czynu określonego w art. 256 § 1 k.k. Jednakże kwestia, czy niepoczytalny sprawca czynu zabronionego pod groźbą kary pozostawiony na wolności grozi niebezpieczeństwem porządkowi prawnemu, stanowi zagadnienie faktyczne, co do którego sąd czyni ustalenia w oparciu o całokształt okoliczności ujawnionych w danej sprawie. Opinia biegłych lekarzy w tym przedmiocie podlega, jak każdy środek dowodowy, swobodnej ocenie sądu orzekającego (art. 9 k.p.k.).