VI KZP 53/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski.Sędziowie: Z. Chełmicki (sprawozdawca), A. Kafarski, S. Kotowski (sprawozdawca), J. Matysiak, A. Pyszkowski, F. Szeliński.Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu pytania prawnego przedstawionego powiększonemu składowi Sądu Najwyższego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez skład zwykły Sądu Najwyższego w sprawie Czesława W., oskarżonego z art. 24 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434), a mianowicie:"Czy jednorazowe podanie napoju zawierającego alkohol niepełnoletniemu do lat 18 wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 24 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434), a jeśli tak, to w jakich okolicznościach?"po wysłuchaniu wniosku Prokuratora Generalnej Prokuratury,uchwalił jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWątpliwości podniesione w pytaniu prawnym wynikają z rozmaitych poglądów na kwestię, czy rozpijanie, o którym mowa w art. 24 cytowanej ustawy o zwalczaniu alkoholizmu, jest czynnością jednorazową czy wielokrotną. Sama interpretacja gramatyczna tego przepisu nie rozstrzyga tej kwestii.Cytowany przepis o tyle tylko określa pojęcie rozpijania, że wskazuje na to, iż polega ono na dostarczaniu niepełnoletniemu napojów alkoholowych lub ułatwianiu mu ich spożywania albo na nakłanianiu go do spożywania takich napojów. Wyjaśnienie to nie może rozstrzygnąć kwestii, czy ustawodawca miał na myśli czynność jednorazową czy wielokrotną.Leksykalnie pojęcie rozpijania oznacza czynność, która może sprawić, że osoba jej poddana zacznie się oddawać pijaństwu lub umocni się w ujawnionej już skłonności do pijaństwa. Niebezpieczeństwo społeczne tego czynu polega na tym, że jego skutkiem może być zasmakowanie w pijaństwie i wstąpienie na drogę wiodącą do pijaństwa.Zarówno preambuła cytowanej ustawy, jak i przepis jej art. 2 § 2 wskazują niedwuznacznie na to, że ustawodawcy chodzi o ustrzeżenie niepełnoletnich (do lat 18) przed wszelkimi okazjami do zasmakowania w pijaństwie. Obojętne jest więc, czy miało miejsce jednokrotne czy też wielokrotne dokonanie czynności polegających na dostarczaniu napojów alkoholowych niepełnoletniemu lub ułatwieniu mu ich spożywania albo na nakłanianiu go do spożywania takich napojów. Natomiast dla bytu przestępstwa z art. 24 cyt. ustawy decydujące znaczenie ma okoliczność, że czynność ta może sprawić, iż niepełnoletni zacznie się pod jej wpływem oddawać pijaństwu.Ocena zależy od okoliczności, w jakich czynność ta była spełniona. Jeżeli całokształt okoliczności ujawnionych i towarzyszących takiej czynności pozwala na ustalenie, że spowodować może ono, iż niepełnoletni oddawać się będzie pijaństwu - czynność ta wypełnia pojęcie rozpijania niepełnoletniego.Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy w powiększonym składzie uchwalił jak wyżej.