VI KZP 53/72

UchwałaIzba Karna1972-12-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy po odroczeniu rozprawy można ją prowadzić w dalszym ciągu bez wydawania postanowienia o niekonieczności prowadzenia jej od początku lub bez uzyskiwania na to zgody stron?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że prowadzenie odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, zgodnie z art. 350 § 2 k.p.k., może nastąpić w dwóch formach. Jeśli skład sądu nie uległ zmianie, rozprawa może być prowadzona w dalszym ciągu bez konieczności uzyskiwania zgody stron i wydawania odrębnego postanowienia. Natomiast w przypadku zmiany składu sądu, konieczne jest wydanie postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu za zgodą stron.
Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy przekazał Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące możliwości prowadzenia odroczonej rozprawy w dalszym ciągu. Dotyczyło ono sytuacji, w której rozprawa mogłaby być kontynuowana bez ponownego wydawania postanowienia o niekonieczności prowadzenia jej od początku lub bez zgody stron. Sąd Najwyższy rozpoznał to zagadnienie w kontekście wcześniejszej uchwały.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił odpowiedź na przekazane zagadnienie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Szczepański. Sędziowie: J. Szamrej (sprawozdawca), W. Żebrowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Czesława D., oskarżonego z art. 145 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 25 lipca 1972 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy po odroczeniu rozprawy można ją prowadzić «w dalszym ciągu» bez potrzeby wydawania (do protokołu ponownej rozprawy) postanowienia, że sąd nie uznaje za konieczne prowadzenia jej od początku, lub bez potrzeby uzyskiwania na to zgody strona?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW uchwale z dnia 14 stycznia 1971 r. - VI KZP 45/70 (OSNKW 1971, z. 4, poz. 50) Sąd Najwyższy wyjaśnił między innymi, iż: "Prowadzenie w myśl art. 350 § 2 k.p.k. odroczonej rozprawy w dalszym ciągu może nastąpić wtedy, gdy w postępowaniu przed jej odroczeniem dokonano czynności procesowych o takim w danej sprawie znaczeniu, że niepowtórzenie ich na prowadzonej w dalszym ciągu rozprawie nie będzie mogło mieć wpływu na treść orzeczenia (art. 387 pkt 2 i 3 k.p.k.)". W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy stwierdził, że korzystanie z przepisu art. 350 § 2 k.p.k. może nastąpić w formie nieuznania przez sąd w nie zmienionym składzie za konieczne prowadzenia rozprawy od początku oraz w formie postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, wydanego za zgodą stron w zmienionym składzie.Obowiązek uzyskania zgody stron na prowadzenie rozprawy odroczonej w nowym terminie w dalszym ciągu - w myśl wyrażonego wyżej stanowiska, zgodnego z treścią przepisu art. 350 § 2 k.p.k. - dotyczy więc jedynie wypadku, gdy skład sądu uległ zmianie. Z treści tego przepisu ("postanowi") wyraźnie wynika, że w tym wypadku sąd wydaje decyzję w formie postanowienia.Natomiast w wypadku, gdy skład sądu nie uległ zmianie - jak na to wskazuje treść powołanego przepisu art. 350 § 2 k.p.k. - ustawa, uzależniając prowadzenie odroczonej rozprawy w nowym terminie od początku od uznania przez sąd takiej konieczności, przyjmuje jako regułę prowadzenie takiej rozprawy w dalszym ciągu, bez konieczności uzyskiwania zgody stron i odrębnej decyzji w tej kwestii w formie postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 145 § 1 KKart. 390 § 1 KPKart. 350 § 2 KPKart. 387 pkt 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.