VI KZP 62/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: M. Budzianowski, K. Czajkowski (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Mariana S., oskarżonego z art. 129 d.k.k., po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie postanowieniem z dnia 31 lipca 1970 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"1) Czy grzywna orzeczona na zasadzie art. 75 § 1 k.k. jest karą zasadniczą czy też obowiązkiem zbliżonym do zobowiązań z art. 75 § 2 k.k., a co za tym idzie - czy należy określać zastępczą karę pozbawienia wolności zgodnie z art. 37 k.k. oraz czy do takiej grzywny stosuje się zarządzenie wykonania kary zastępczej pozbawienia wolności, gdy zachodzą przesłanki z art. 85 § 1 k.k. i 152 § 2 k.k.w.?2) Czy stosując dawną ustawę, jako względniejszą dla sprawcy, gdy czyn został popełniony przed wejściem w życie nowego kodeksu karnego, i zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może na zasadzie art. 75 § 1 k.k. orzec względem oskarżonego grzywnę, stosując w drodze analogii przepis art. XIV § 1 pkt 9 przepisów wprowadzających kodeks karny z 1969 r.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneGrzywna jest jedną z kar zasadniczych przewidzianych w kodeksie karnym (art. 30 § 1 pkt 1 k.k.).Sąd wymierza karę grzywny, jeżeli przepis ustawy przewiduje taką karę w związku z popełnieniem określonego przestępstwa. Kara ta może występować jako kara alternatywna (np. art. 182 § 1 k.k.) albo jako kara kumulatywna obok kary pozbawienia wolności. Jako kara kumulatywna jest ona orzekana między innymi na podstawie art. 36 § 3 i 4 k.k. i art. 75 § 1 k.k.Grzywny określonej w art. 75 § 1 k.k. nie można traktować inaczej niż jako karę zasadniczą przewidzianą w art. 30 § 1 pkt 3 k.k., skoro w kodeksie karnym nie wyodrębnia się jej jako środek karny o innym charakterze.Fakt ten przesądza o tym, że do grzywny na powyższej podstawie wymierzonej mają zastosowanie normy określające zastępczą karę pozbawienia wolności (art. 37 k.k.) oraz normy dotyczące wykonywania tej kary zastępczej (art. 85 § 1 k.k. i art. 152 § 2 k.k.w.).Odpowiedź na punkt drugi pytania zbieżna jest z treścią uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 1970 r. VI KZP 19/70 (OSNKW z 1970 r., z. 11, poz. 138).