VI KZP 19/70
UchwałaIzba Karna1970-08-20
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie grzywny z art. 75 § 1 k.k. przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, wymierzonej za przestępstwo popełnione przed wejściem w życie kodeksu karnego, jest sprzeczne z zasadą wyrażoną w art. 2 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Możliwość orzeczenia grzywny w każdym wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wprowadził dopiero kodeks karny obowiązujący od dnia 1 stycznia 1970 r. W tym zakresie przepis art. 75 § 1 k.k. stanowi, że sąd, zawieszając wykonanie kary, może orzec grzywnę, chociażby jej wymierzenie na innej podstawie nie było przewidziane. Jest to oczywiste obostrzenie instytucji warunkowego skazania, podyktowane względami polityki kryminalnej. Do przestępstw popełnionych przed wejściem w życie obowiązującego kodeksu należy stosować przepisy dawnego kodeksu karnego, ponieważ stosowanie nowej ustawy, jeżeli skazanie na podstawie jej przepisów byłoby dolegliwsze od skutków zastosowania ustawy dawnej, jest niedopuszczalne.Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię prawną przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Lublinie w trybie art. 390 § 1 k.p.k. Dotyczyła ona możliwości orzeczenia grzywny z art. 75 § 1 k.k. przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, wymierzonej za przestępstwo popełnione przed wejściem w życie nowego kodeksu karnego. Chodziło o ustalenie, czy takie działanie jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz (art. 2 § 1 k.k.).Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawioną kwestię prawną.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: K. Czajkowski, M. Budzianowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: W. Gawlikowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Sylwestra Władysława O. i Ferdynanda S., oskarżonych z art. 159 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Lublinie, postanowieniem z dnia 9 marca 1970 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy orzeczenie grzywny z art. 75 § 1 k.k. przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, wymierzonej za przestępstwo popełnione przed wejściem w życie kodeksu karnego, nie jest sprzeczne z zasadą wyrażoną w art. 2 § 1 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneMożliwość orzeczenia grzywny w każdym wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wprowadził dopiero kodeks karny obowiązujący od dnia 1 stycznia 1970 r. W tym zakresie przepis art. 75 § 1 k.k. stanowi, że sąd, zawieszając wykonanie kary, może orzec grzywnę, chociażby jej wymierzenie na innej podstawie nie było przewidziane.Jest to oczywiste obostrzenie instytucji warunkowego skazania, podyktowane względami polityki kryminalnej, a w szczególności tym, żeby skazanego, któremu wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono, spotkała realna dolegliwość.Takiej możliwości nie przewidywał kodeks karny z 1932 r., dlatego też do przestępstw popełnionych przed wejściem życie obowiązującego kodeksu należy stosować przepisy dawnego kodeksu karnego. Nie można bowiem stosować nowej ustawy, jeżeli skazanie na podstawie jej przepisów byłoby dolegliwsze od skutków zastosowania ustawy dawnej. A tak właśnie należałoby ocenić warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności z równoczesnym orzeczeniem grzywny z art. 75 § 1 k.k.Nie dotyczy to wypadków, gdy warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności byłoby niedopuszczalne na podstawie dawnego kodeksu, stało się zaś możliwe dopiero przy zastosowaniu przepisów nowego kodeksu karnego (np. warunkowe zawieszenie wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo nieumyślne lub w wyniku skorzystania z szerszych niż poprzednio możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 57 k.k.).Zaznaczyć przy tym należy, że grzywna przewidziana w art. 75 § 1 k.k. nie jest warunkiem zastosowania art. 73 § 1 k.k. O tym bowiem, czy zachodzą podstawy do zawieszenia kary pozbawienia wolności, decydują wyłącznie przesłanki z art. 73 § 2 k.k., a nie możliwość orzeczenia grzywny.
Powiązane orzeczenia
- V KZP 19/70 1970-08-20Czy orzeczenie grzywny na podstawie art. 75 § 1 k.k. przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, wymierzonej za przestępstwo popełnione przed wejściem w życie Kodeksu karnego z 1970 r., jest sprzeczn…
- VI KZP 62/70 1970-11-05Czy grzywna orzeczona na podstawie art. 75 § 1 k.k. jest karą zasadniczą, do której należy określać zastępczą karę pozbawienia wolności, i czy stosuje się do niej zarządzenie wykonania kary zastępczej, gdy zachodzą przes…
- VI KZP 34/70 1970-08-20Czy dopuszczalne jest w sprawach o przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wymierzenie grzywny na podstawie art. 75 § 1 k.k. w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, n…
- VI KRN 170/76 1976-03-08Czy grzywna orzeczona na podstawie art. 75 § 1 k.k. w związku z warunkowym zawieszeniem kary pozbawienia wolności powinna być ustalona z uwzględnieniem dyrektyw dotyczących wymiaru grzywny, w szczególności stosunków mają…
- Rw 252/78 1978-07-17Czy uchybienie sądu pierwszej instancji polegające na braku wskazania w uzasadnieniu konkretnych okoliczności przemawiających za orzeczeniem grzywny, stanowi obrazę przepisów postępowania karnego, która uzasadnia zmianę…
Powołane przepisy
art. 159 KKart. 390 § 1 KPKart. 75 § 1 KKart. 2 § 1 KKart. 57 KKart. 73 § 1 KKart. 73 § 2 KK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026.