VI KZP 76/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Kafarski (sprawozdawca). Sędziowie: I. Kazimierczak, J. Polony. Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka H., oskarżonego z art. 234 § 1 k.k., i innych, po rozpoznaniu przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 listopada 1971 r. w trybie art. 390 § 1 k.p.k. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"1. Czy kierownik kina korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w art. 234 k.k.?,2. Czy instytucja przestępstwa ciągłego (art. 58 k.k.) ma zastosowanie do działań z art. 233 i 234 k.k., którymi sprawca naruszył dobro osobiste (nietykalność cielesną) dwóch różnych osób, w wypadku gdy akty czynnej napaści nie odbyły się jednocześnie?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora1) uchwalił udzielić odpowiedzi na pytanie pierwsze jak wyżej,2) postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie drugie.Uzasadnienie faktyczne1. W myśl zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 26 sierpnia 1968 r. w sprawie bezpieczeństwa publicznego oraz porządku i higieny w miejscach publicznej działalności artystycznej i rozrywkowej (Mon. Pol. Nr 44, poz. 312) organizator imprezy (w danym wypadku kierownik kina) obowiązany jest zapewnić porządek oraz bezpieczeństwo życia, zdrowia i mienia jej uczestników w miejscu imprezy (§ 1) i w tym celu między innymi powołuje własną służbę porządkową, która obowiązana jest współdziałać ściśle z milicją obywatelską (§ 22). Zadaniem służby porządkowej jest zapobieganie i przeciwdziałanie wszelkim usiłowaniom zakłócenia spokoju i porządku lub zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego (§ 24), przy czym jest ona uprawniona między innymi do wyprowadzenia osób zakłócających spokój lub porządek publiczny i przekazania ich milicji obywatelskiej (§ 25).Wymienione przepisy, mające na celu ochronę życia i zdrowia osób korzystających z usług kulturalnych świadczonych przez kina oraz zapewnienie porządku w tych miejscach, dotyczą stosunków objętych pojęciem "bezpieczeństwa publicznego" w najszerszym zakresie, a więc mieszczącym w sobie ochronę porządku publicznego. Wspomniana służba porządkowa jest zatem na terenie kina organem powołanym do ochrony tego porządku i bezpieczeństwa w rozumieniu art. 234 § 1 k.k. Tym bardziej więc za taki organ należy uznać kierownika kina, odpowiedzialnego za porządek i bezpieczeństwo na terenie kina i obowiązanego także do osobistej interwencji w wypadkach zagrożenia tego porządku i bezpieczeństwa. Podlega on zatem ochronie przewidzianej w art. 234 k.k.2. W związku z odpowiedzią udzieloną na pytanie pierwsze wypada uznać, że sytuacja przedstawiona w drugim pytaniu w rzeczywistości nie zachodzi w sprawie i dlatego udzielenie odpowiedzi na tak sformułowane pytanie stało się zbędne. Dodać jedynie trzeba, że działania oskarżonego polegające na czynnej napaści na funkcjonariusza MO i kierownika kina pozostają ze sobą w zbiegu realnym, ponieważ każde z nich było wynikiem innej czynności wykonawczej, a nadto będąc przestępstwami przeciwko działalności instytucji państwowych i społecznych, naruszyły one dobra osobiste każdego z pokrzywdzonych (ich nietykalność cielesną).