I NB 4/22

Sygn. akt I NB 4/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z wniosku złożonego przez pełnomocnika SSA W. B. w dniu 25 października 2022 r. o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Czubika wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie I NKRS 86/22 na podstawie art. 29 § 10 w zw. z § 9 w zw. z § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Sędzia Sądu Apelacyjnego w […] W.B. złożył odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr […] z dnia 10 czerwca 2022 r. w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku. Zarządzeniem z dnia 10 października 2022 r., w sprawie zainicjowanej ww. odwołaniem, a oznaczonej sygnaturą I NKRS 86/22, został wyznaczony skład orzekający w osobach SSN Paweł Czubik, SSN Marek Dobrowolski i SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca). Zawiadomienie o ww. składzie doręczono SSA W.B. w dniu 18 października 2022 r. W dniu 25 października 2022 r. pełnomocnik SSA W.B. - adwokat D. S. - złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy SSN Pawła Czubika, SSN Marka Dobrowolskiego i SSN Krzysztofa Wiaka (do rozpoznania spraw zainicjowanych wnioskami dotyczącymi SSN Marka Dobrowolskiego i SSN 2 Krzysztofa Wiaka zostały wyznaczone inne składy orzekające - uwaga SN), „to jest o stwierdzenie, że okoliczności towarzyszące powołaniu wskazanych sędziów i ich późniejsze postępowanie wskazują, że nie spełniają wymogu niezawisłości i bezstronności w okolicznościach sprawy odwołującego się sędziego W.B. i charakteru tej sprawy, wyznaczony skład może skutkować naruszeniem standardu niezawisłości i bezstronności i mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy”. W uzasadnieniu wniosku skarżący nie odniósł się w ogóle do okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego SSN Pawła Czubika. Wskazał jedynie na stanowisko jakie SSN Paweł Czubik wyraził w sprawach I NSNc 52/21 oraz I NKRS 32/22 dotyczących wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1904 ze zm. – dalej powoływana jako ustawa o SN) dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 7, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy. Przepis art. 29 § 9 ustawy o SN nakazuje zaś, by wniosek o zbadanie ww. okoliczności czynił zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierał 1) żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w § 5; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie. Natomiast stosownie do treści art. 29 § 10 ustawy o SN wniosek niespełniający wymagań, o których mowa w § 9, podlega odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn niedopuszczalny. 3 Analiza treści ww. wniosku jednoznacznie wskazuje, że nie spełnia on wymogów wskazanych w art. 29 § 9 pkt 2 ustawy o SN. Najdobitniej świadczy o tym fakt, iż jego autor, choć w treści żądania odwołał się do formuły „okoliczności towarzyszące powołaniu” sędziego Sądu Najwyższego Pawła Czubika, w uzasadnieniu wniosku całkowicie tę sferę pominął i odniósł się wyłącznie do przesłanki postępowania sędziego już po powołaniu. Zaniechanie przywołania jakichkolwiek faktów i dowodów uzasadniających żądanie, w części odnoszącej się do przesłanki „okoliczności towarzyszące powołaniu”, niewątpliwie wskazuje na niedochowanie wymagań z art. 29 § 9 pkt 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Brak ten ma przy tym, zgodnie z art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym, charakter nieusuwalny i musi skutkować odrzuceniem wniosku. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.