I NSP 20/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-04-24

Skład orzekający: Mirosław Sadowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może być wniesiona po zakończeniu postępowania w sprawie?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może być wniesiona jedynie w toku postępowania. Jeżeli prawomocność wyroku została stwierdzona przed wniesieniem skargi, oznacza to, że tok postępowania w sprawie został zakończony, co skutkuje odrzuceniem skargi jako wniesionej po terminie.
Stan faktyczny
B.N. złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, zarzucając przewlekłość w nadaniu klauzuli prawomocności wyrokowi Sądu Okręgowego. Skarżący wskazał, że mimo upływu ponad 3 miesięcy od złożenia wniosku, nie otrzymał odpisu wyroku z klauzulą prawomocności. Prezes Sądu Apelacyjnego poinformował, że prawomocność została stwierdzona przed wniesieniem skargi, a odpis wyroku doręczono skarżącemu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki i nakazał zwrot uiszczonej opłaty od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 20/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski w sprawie ze skargi B. N. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 1162/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 24 kwietnia 2024 r., 1. odrzuca skargę; 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz B.N. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE Skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z 27 września 2023 r. B. N. (dalej także: „Skarżący”), wniósł o: stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, w sprawie VI ACa 1162/23, nastąpiła przewlekłość postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz Skarżącego kwoty 2000 zł, zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do podjęcia niezbędnych czynności celem: a) nadania klauzuli prawomocności wyrokowi częściowemu Sąd Okręgowego w Warszawie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt XXVIII C 2633/22 w zakresie jego punktu I, b) sporządzenie odpisu wyroku częściowego Sądu Okręgowego I NSP 20/24 2 w Warszawie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt XXVIII C 2633/22 wraz z klauzulą prawomocności, c) doręczenie pełnomocnikowi strony powodowej odpisu wyżej wymienionego wyroku wraz z klauzulą prawomocności. Nadto Skarżący wniósł o zasadzenie od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w Warszawie) na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podał, że w dniu 13 czerwca 2023 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w Warszawie, Wydział VI Cywilny, który rozpoznaje apelację strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt XXVIII C 2633/22, wniosek o nadanie klauzuli prawomocności niezaskarżonej części wyroku. Pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. strona powodowa złożyła pismo z wnioskiem o przyspieszenie postępowania klauzulowego. Do dnia złożenia niniejszej skargi, skarżący nie otrzymał odpisu wyroku wraz z klauzulą prawomocności, mimo, że od złożenia wniosku upłynęły ponad 3 miesiące. W odpowiedzi na skargę, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie podał, że w przedmiotowej sprawie prawomocność wyroku stwierdzona została przez referendarza sądowego w dniu 11 września 2023 r., zaś pismem z dnia 6 października 2023 r. Sąd II instancji doręczył pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności, następnie wniósł o oddalenie skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, tj. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz. U. z 2018 r., poz. 75 z późn. zm. (dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) określa, że skargę na przewlekłość postępowania „wnosi się w toku postępowania w sprawie”. W przedmiotowej sprawie prawomocność wyroku stwierdzona została przez referendarza sądowego w dniu 11 września 2023 r. (k.779 akt sprawy), a zatem jeszcze przed wniesieniem przedmiotowej skargi. I NSP 20/24 3 Wobec tego, że „tok postępowania w sprawie” został zakończony przed wniesieniem skargi na przewlekłość, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w pkt 1. postanowienia. Sąd Najwyższy stosownie do dyspozycji art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, nakazał zwrócić z urzędu skarżącemu ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych tytułem pobranej opłaty sądowej od skargi, o czym orzekł w pkt 2 postanowienia. [SOP] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5 ust. 1art. 3941 § 3art. 39821art. 391 § 1 KPCart. 8 ust. 2art. 17 ust. 3§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy