I NSP 25/19

Sygn. akt I NSP 25/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Bojańczyk SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi M. K. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie II KK 4/18 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 maja 2019 r. postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 kwietnia 2017 r. zawodowy pełnomocnik w osobie adw. K. L. S. złożył kasację w imieniu swojego mocodawcy – M. K. – od wyroku Sądu Apelacyjnego w […], II Wydziału Karnego z dnia 4 listopada 2016 r. wydanego w sprawie II AKa […] (kasacja – k. 30-43 akt II K 4/18). Postanowieniem z dnia 6 lutego 2019 r. Izba Karna Sądu Najwyższego oddaliła kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną (postanowienie – k. 174 akt II K 4/18). Skarżący wniósł pismem datowanym na dzień 4 marca 2019 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 8 marca 2019 r.) osobiście skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie II NSP 25/19 (skarga – k. 2/2v.). 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić – jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy o z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75, dalej: ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. W myśl dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. - skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. W niniejszych realiach bezsprzecznym jest, iż skarga na przewlekłość została wniesiona przez M. K. już po wydaniu orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Postanowienie bowiem Izba Karna Sądu Najwyższego w sprawie o sygn. akt II KK 4/18 wydała w dniu 6 lutego 2019 r. Skarżący wniósł zaś skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Izbę Karną Sądu Najwyższego w sprawie o sygn. akt II KK 4/18 dopiero pismem datowanym na dzień 4 marca 2019 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 8 marca 2019 r.). Z powyższego wyłania się oczywista konstatacja, iż M. K. wniósł skargę już po zakończeniu postępowania przed Izbą Karną Sądu Najwyższego. Uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie wywołanego skargą, nie ma bezpośrednio wpływu na możność zakończenia takiego postępowania rozstrzygnięciem merytorycznym, a bezprzedmiotowe w takiej sytuacji staje się wyłącznie żądanie wydania sądowi zaleceń, o których mowa w ramach dyspozycji art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. (wskazuje na to postanowienie Sądu 3 Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2005 r., II S 6/06, KZS 2005 nr 5, poz. 47). Mając powyższe okoliczności na uwadze, postanowiono jak na wstępie.