I NSP 370/22

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2023-07-19

Skład orzekający: Adam Redzik, Tomasz Przesławski, Paweł Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji własnego postanowienia, polegającą na błędnym oznaczeniu sygnatury akt sprawy, której dotyczyła skarga na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji własnego postanowienia, jeśli wynika ona z niedokładności lub błędnego oznaczenia przedmiotu sprawy, w tym sygnatury akt. W przypadku skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, oczywistość omyłki w oznaczeniu sygnatury akt jest stwierdzana na podstawie treści samej skargi oraz akt sprawy, nawet jeśli skarżący nie wskazał wprost prawidłowej sygnatury.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku. Postanowieniem Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r. skarga ta została odrzucona. W sentencji tego postanowienia błędnie wskazano sygnaturę akt sprawy jako III AUz 122/22, podczas gdy właściwa sygnatura sprawy, której dotyczyła skarga na przewlekłość, to III AUz 217/22. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie tej oczywistej omyłki pisarskiej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy prostuje oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia z dnia 25 stycznia 2023 r., zastępując błędną sygnaturę akt III AUz 122/22 prawidłową sygnaturą III AUz 217/22.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 370/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik (przewodniczący) SSN Tomasz Przesławski SSN Paweł Wojciechowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi K. R. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 lipca 2023 r., prostuje oczywistą omyłkę pisarką w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r. w ten sposób, że: w wierszu 11 od góry sformułowanie "w sprawie o sygn. III AUz 122/22" zastępuje sformułowaniem: "w sprawie o sygn. III AUz 217/22". UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, dopuszczalność sprostowania wyznacza oczywistość uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2005 r., II CK 718/04, LEX nr 1110960). W doktrynie zwraca się uwagę, że przez niedokładności wyroku podlegające sprostowaniu na podstawie art. 350 k.p.c. rozumie się m.in. niedokładności w oznaczeniu stron lub przedmiotu sprawy (W. Siedlecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 1, red. Z. Resich, W. Siedlecki, I NSP 370/22 2 Warszawa 1975, s. 547; K. Lubiński [w:] System Prawa Procesowego Cywilnego, t. 2, cz. 2, red. T. Wiśniewski, s. 819; A. Jakubecki objaśnienia do art. 350 [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-366, red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021). W realiach przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w złożonej w dniu 29 listopada 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej) skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, która została odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., Skarżąca wskazała że wnosi o „stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie ze skargi z dnia 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r. sygn. akt III AUz 122/22 o oddaleniu zażalenia na postanowienie SO w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt VI U 1433/21 w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, polegającą na niewydaniu do chwili obecnej rozstrzygnięcia od wniesionej przeze mnie skargi z dnia 1 października 2022 r. doszło do przewlekłości postępowania”. Z tak sformułowanej treści skargi wynika w sposób jednoznaczny, iż wniesiona przez Skarżącą skarga na przewlekłość postępowania dotyczy postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie ze skargi o K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2022 r., sygn. III AUz 122/22. Z akt sprawy wynika natomiast, że sprawa ze skargi K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r. (sygn. akt III AUz 122/22) została zarejestrowane pod sygn. akt III AUz 217/22 (k. 1- 3 akt. sygn. III AUz 217/22) i skarga ta została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 26 października 2022 r. (k. 5 akt. sygn. III AUz 217/22). Pomimo zatem tego, iż Skarżąca w treści wniesionej do Sądu Najwyższego skargi z 29 listopada 2022 r. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy I NSP 370/22 3 bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, która została odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., nie wskazała wprost na sygnaturę akt III AUz 217/22, zarówno z treści tej skargi, jak i akt sprawy o sygn. III AUz 217/22, wynika w sposób oczywisty, niewątpliwy i jednoznaczny, iż K. R. złożyła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie skargi K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2022 r., sygn. III AUz 122/22, która została zarejestrowana pod sygn. III AUz 217/22 i dlatego to ta sygnatura powinna być wskazana w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., a nie sygnatura III Auz 122/22. Powyższe znajduje pełne i jednoznaczne potwierdzenie w treści uzasadnienia do postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., które zostało podpisane w dniu wydania postanowienia. W uzasadnieniu tym wprost wskazano m.in. że „w dniu 29 listopada 2022 r. K. R. („Skarżąca”) działając w imieniu własnym wniosła skargę na przewlekłość postępowania, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie pod sygn. akt III AUz 217/22”, a także wskazano że „Wniesiona przez skarżącą skarga na przewlekłość postępowania dotyczy postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie pod sygn. akt III AUz 217/22 (…)” oraz „W przedmiotowej sprawie skarga dotycząca przewlekłości postępowania została złożona 29 listopada 2022 r., a zatem już po wydaniu w dniu 26 października 2022 r. przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowienia kończącego postępowanie w sprawie III AUz 217/22”. Bez znaczenia pozostaje, że K. R. w piśmie z 20 lutego 2023 r. zatytułowanym „skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym ostatecznym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2023 r.” wskazała, że wnosiła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o sygn. III Auz 122/22. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na mocy art. 350 § 1 k.p.c., w związku z art. 361 k.p.c. oraz w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 8 ust. 2 I NSP 370/22 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75) postanowił jak w sentencji. [D.Z.] [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 350 § 1 KPCart. 361 KPCart. 350 KPCart. 350art. 3941 § 3 KPCart. 8 ust. 2§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy