I NSP 387/24

I NSP 387/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi P. P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi i Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I ACa 3059/23 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 24 października 2024 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi jako właściwemu UZASADNIENIE W skardze z 3 października 2024 r.(data prezentaty Sądu Apelacyjnego w Łodzi) P. P. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata wniósł o: stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi i Sądem Apelacyjnym w Łodzi nastąpiła przewlekłość postępowania, wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę zaleceń do podjęcia odpowiednich czynności zmierzających do możliwie jak najszybszego wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej, bez wkraczania w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł, zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Łodzi kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w sprawie wywołanej skargą na przewlekłość postępowania. I NSP 387/24 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze”) jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny. Przedmiotowa skarga jak wynika wprost z treści jej petitum oraz z uzasadnienia dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Łodzi pod sygn. II C 1122/21 oraz przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi pod sygn. I ACa 3059/23. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b ustawy o skardze oraz art. 200 § 11 k.p.c. i art. 200 § 14 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze w zw. art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. [SOP] r.g.