I NSP 48/21

Sygn. akt I NSP 48/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Dobrowolski SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt II AKzw (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 16 czerwca 2021 r. na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.) pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 10 marca 2021 r. M.J. złożył w Sądzie Apelacyjnym w (…) pismo w sprawie II AKzw (…) zatytułowane „Wniosek”. Pismo to zostało nadane do Sądu Najwyższego przez Sąd Apelacyjny w (…) 25 marca 2021 r. Uzasadnienie pisma wskazuje, że stanowi ono skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, złożoną w trybie ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez 2 prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej zamiennie u.s.p.p.) − w sprawie toczącej się w Sądzie Apelacyjnym w (…) w przedmiocie zażalenia M.J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) i z 15 grudnia 2020 r. w sprawie II Akzw (…) o odmowie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Skarżący domaga się w skardze m.in. zasądzenia na jego rzecz kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdy i cierpienia, jakie przechodzi on i jego rodzina w związku z „bagatelizowaniem i obojętnością” sędziego orzekającego w jego sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla jej rozstrzygnięcia, albo trwa dłużej, niż to konieczne dla załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 4 ust. 2 u.s.p.p., jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym – właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego oraz ponadto powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania i przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 1 i 2 u.s.p.p.). W sprawach nieuregulowanych w ustawie o skardze na naruszenie prawa strony do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 u.s.p.p.). Powołana ustawa w art. 2 ust. 1b wyłącza możliwość wniesienia przedmiotowej skargi w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. − Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz.U. 2021, poz. 53 ze zm.), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną 3 krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Przepis, do którego odsyła art. 2 ust. 1b u.s.p.p. wymienia następujące postępowania: wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności. Powyższe przepisy wykluczają zatem dopuszczalność wniesienia skargi na przewlekłość postępowania dotyczącego rozpoznania wniosku o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, która to instytucja jest uregulowana przepisami kodeksu karnego wykonawczego. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że stosownie do art. 14 ust. 1 u.s.p.p. skarżący może wystąpić z nową skargą na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a w postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie, oraz w sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego ‒ po upływie 6 miesięcy, od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12 u.s.p.p. Postanowieniem z 24 marca 2021 r. w sprawie I NSP 24/21 Sąd Najwyższy odrzucił analogiczną skargę M.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. II AKzw (…) wniesionej pismem z 11 lutego 2021 r. Wobec tego nawet w przypadku, gdyby nie zachodziły podstawy do pozostawienia skargi M.J. w niniejszej sprawie bez rozpoznania, skarga ta podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 9 ust. 2 w zw. z art. 14 ust. 2 u.s.p.p. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy pozostawił skargę bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.