I NSP 55/22

Sygn. akt I NSP 55/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Księżak SSN Mirosław Sadowski w sprawie ze skargi J. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt I S (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 marca 2022 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem datowanym na 2 listopada 2021 r. J. J. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że w sprawie o sygn. akt I S (…), toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…), nastąpiła przewlekłość postępowania. Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł oraz zwolnienie go od kosztów sądowych, a także o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Z uzasadnienia powyższego pisma wynikało, że w styczniu 2018 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu adwokata z urzędu. Sąd pierwszej instancji wezwał go do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku, co skarżący miał uczynić. Jego zdaniem, doszło do nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 1 grudnia 2018 r. do 2 listopada 2021 r. w postaci opieszałego wezwania go do formalnego uzupełnia powyższego pisma. 2 Z akt sprawy wynika, że Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 8 listopada 2021 r. (I S (…)) odrzucił skargę skarżącego na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawach I C (..) Sądu Rejonowego w Ł. oraz V Cz (...) Sądu Okręgowego w S.. Przyczyną odrzucenia skargi była jej niedopuszczalność, bowiem sprawa, której dotyczyło zaskarżone postępowanie, nie była w chwili złożenia skargi w toku, a ponadto nie spełniała ona wymogów z art. 6 ust. 1 z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość postępowania, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Natomiast zgodnie z art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, wyłącznie w sprawach postępowań wymienionych enumeratywnie w powołanym przepisie. Zawiera on katalog zamknięty, którego zakres nie może zostać poszerzony o żadne dodatkowe kategorie postępowań. W zestawieniu tym nie uwzględniono postępowania wpadkowego, związanego z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Charakteru takiego nie ma również postępowanie w sprawie naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jakim było postępowanie toczące się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt I S (…). 3 Co za tym idzie, skarga na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie nie przysługuje i nie może być merytorycznie rozpoznana. Z tego względu Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 3 k.p.c. i art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, orzekł jak w sentencji. Ze względu na to, że skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, nie ma również podstaw do ustanowienia skarżącemu w tej sprawie pełnomocnika z urzędu, jak również zwolnienia skarżącego od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania.