I NSP 81/21

Sygn. akt I NSP 81/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący) SSN Tomasz Demendecki (sprawozdawca) SSN Paweł Czubik w sprawie ze skargi C. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (...) w sprawie o sygn. akt I ACa (…), z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 lipca 2021 r. skargę odrzuca. UZASADNIENIE W dniu 7 czerwca 2021 r. Sąd Apelacyjny w (…) przekazał Sądowi Najwyższemu pismo C. T. z dnia 3 marca 2021 r. zatytułowane „Zażalenie i skarga”, w którym domagał się stwierdzenia rażącej przewlekłości i bezczynności w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) o sygn. akt I ACa (…) oraz przyznania stosownego zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest 2 sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (uchwała Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, Nr 5, poz. 71 - zasada prawna). W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19). Z treści skargi nie wynikało, aby Skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Skarga wniesiona przez C. T. została złożona do Sądu Najwyższego bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący, co prawda wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (s. 3 skargi), jednak wniosek ten Sąd Najwyższy uznaje za spóźniony, bowiem wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym powinien być złożony przed upływem terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 124 § 2 i 3 k.p.c.) we właściwym sądzie (art. 117 § 4 k.p.c.), którym nie jest Sąd Najwyższy. W takim stanie rzeczy prowadzenie postępowania przed Sądem Najwyższym było niedopuszczalne i na podstawie art. 871 k.p.c. w zw. z art. 9 ust. 2 u.s.p. skargę należało odrzucić. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.