I NSW 49/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-06-04

Skład orzekający: Paweł Czubik, Adam Redzik, Aleksander Stępkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protest wyborczy przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wniesiony w formie elektronicznej zamiast pisemnej, podlega pozostawieniu bez dalszego biegu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu, ponieważ nie został on wniesiony na piśmie, co stanowi naruszenie wymogu określonego w art. 321 § 1 Kodeksu wyborczego. Ponadto, zarzuty protestu dotyczące sposobu prowadzenia kampanii wyborczej w mediach nie mieszczą się w ustawowych podstawach wniesienia protestu wyborczego.
Stan faktyczny
G. K. wniósł do Sądu Najwyższego protest wyborczy drogą elektroniczną, kwestionując sposób prowadzenia kampanii wyborczej w mediach i zarzucając faworyzowanie jednego kandydata. Protest został wniesiony w formie elektronicznej, a jego treść dotyczyła sposobu prezentowania kandydatów w kampanii. Przewodniczący PKW i Prokurator Generalny wnieśli o pozostawienie protestu bez rozpoznania lub dalszego biegu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest wyborczy bez dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 49/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik (przewodniczący) SSN Adam Redzik SSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego G. K. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 czerwca 2020 r. postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE G. K. wniósł w dniu 20 maja 2020 r. do Sądu Najwyższego drogą elektroniczną pismo oznaczone jako skarga wyborcza. W piśmie wskazał, że jego protest dotyczy kampanii wyborczej 2020 r. prowadzonej w środkach masowego przekazu. Stwierdził, że w programach informacyjnych (…) jawnie wspierano tylko jednego kandydata, pozostali zaś byli przedmiotem ataków. Jako wyborca nie mógł on zatem – także z uwagi na brak możliwości prowadzenia kampanii wyborczej w warunkach epidemii – „wyrobić sobie obiektywnego zdania o kandydatach i uczestniczyć w wyborach”. 2 Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej w odpowiedzi na wezwanie Sądu Najwyższego wniósł o pozostawienie protestu wyborczego bez rozpoznania z uwagi na brak podstawy do jego wniesienia. Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Jak wskazał, zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm.; dalej: k.wyb.), protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Protest G. K. wniesiono za pośrednictwem dokumentu elektronicznego wygenerowanego w portalu ePUAP przez co nie spełnia wymogu wniesienia go na piśmie. Prokurator Generalny zaznaczył także, że protest nie spełnia ustawowych podstaw jego wniesienia określonych w art. 82 § 1 k.wyb., ponieważ zawiera zarzuty odnoszące się do sposobu prowadzenia kampanii wyborczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Stosownie do art. 321 § 1 k.wyb., protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Art. 322 § 1 k.wyb. stanowi z kolei, że Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu. 3 Protest G. K. nie spełnia warunków określonych w art. 321 § 1 k.wyb., bowiem nie został wniesiony na piśmie, lecz w postaci elektronicznej. Stanowi to samoistną podstawę pozostawienia tego protestu bez dalszego biegu. Niezależnie od tego Sąd Najwyższy wskazuje także, że wnoszący protest nie sformułował zarzutów, które mieściłyby się w przewidzianej prawem podstawie jego wniesienia. Z treści protestu wynika bowiem, że dotyczy on wyłącznie sposobu prezentowania poszczególnych kandydatów w ramach kampanii wyborczej prowadzonej w środkach masowego przekazu. Sygnalizowane na tym tle wątpliwości i formułowane zarzuty można uznać jedynie za formę wyrażenia prywatnej opinii wnoszącego protest. Nie mogą one jednak stanowić przedmiotu protestu wyborczego, o którym mowa w art. 321 § 1 w zw. z art. 82 § 1 k.wyb. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 13 listopada 2019 r., I NSW 95/19; 21 listopada 2019 r., I NSW 309/19; 27 listopada 2019 r., I NSW 206/19). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 k.wyb. orzekł, jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 321 § 1art. 82 § 1art. 129 ust. 2Art. 322 § 1art. 321§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy