I NSW 73/20

Sygn. akt I NSW 73/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący) SSN Leszek Bosek (sprawozdawca) SSN Tomasz Demendecki w sprawie z protestu wyborczego R.R. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE W dniu 3 lipca 2020 r. R. R. wniósł do Sądu Najwyższego protest wyborczy przeciwko ważności wyborów na Prezydenta Rzeczypospolitej, które odbyły się 28 czerwca 2020 r. Skarżący zarzucił, że przeprowadzenie tych wyborów naruszało art. 128 ust. 2 i art. 129 ust. 3 i art. 8 Konstytucji RP, ponieważ pierwotnie wybory zostały zarządzone na 10 maja 2020 r., a zostały przesunięte na 28 czerwca 2020 r., mimo że nie doszło do podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy o nieważności wyborów majowych, ani też nie doszło do opróżnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (Dz.U. poz. 979) protest wyborczy wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyniku wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. W dniu 3 lipca 2020 r., gdy skarżący wniósł swój protest, wybory na Prezydenta Rzeczypospolitej znajdowały się w fazie pomiędzy pierwszą a drugą turą głosowania, która miała się odbyć 12 lipca 2020 r. Z oczywistych względów wyniki wyborów prezydenckich nie były wtedy jeszcze znane, a tym bardziej nie mogły zostać podane do publicznej wiadomości przez PKW – nie otworzył się więc termin do wnoszenia protestów wyborczych. W takiej sytuacji protest wyborczy skarżącego należy uznać za przedwczesny. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego orzekł, jak w sentencji.