I NWW 3/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-02-13

Skład orzekający: Adam Redzik, Ewy Stryczyńskiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, gdy wniosek ten opiera się na zarzucie braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest właściwa do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, jeśli wniosek ten opiera się na zarzucie braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego. W takich przypadkach, zgodnie z wyrokiem TSUE w sprawie C 204/21R, właściwość do rozpoznania takich wniosków leży w innych izbach Sądu Najwyższego, opierając się na przepisach ogólnych.
Stan faktyczny
Pełnomocnik W. O. złożył wniosek o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23. Wniosek oparty był na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących wyłączenia sędziego oraz na zarzucie braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, co było powiązane z wyrokiem TSUE w sprawie C 204/21R. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał wniosek do Prezesa Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał go do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 3/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z wniosku W. O. o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 13 lutego 2025 r., stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek przekazuje do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. sk UZASADNIENIE Wnioskiem datowanym na 7 stycznia 2025 r. pełnomocnik W. O. (dalej także: Skarżący), na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. i 48 § 1 pkt 1 k.p.c. wniósł o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23. 9 stycznia 2025 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym przekazał wniosek Skarżącego o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23 Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, celem nadania mu dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje Wobec wskazanej podstawy prawnej wniosku (art. 49 § 1 k.p.c.) oraz jego uzasadnienia, mając na względzie wyrok TSUE z 5 czerwca 2023 r. w sprawie C 204/21R (w którym zakwestionowana została wyłączna właściwość Sądu I NWW 3/25 2 Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego), należało uznać, że Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest właściwa do rozpoznania wniosku Skarżącego o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie II USK 166/23 który to wniosek podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów ogólnych. W powyższych okolicznościach, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał wniosek Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zgodnie z właściwością. Sk r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 49 § 1 KPCart. 26 § 2§ 1§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy