II URN 29/87

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN S. Perestaj. Sędziowie: M. Rafacz-Krzyżanowska (sprawozdawca), SW J. Bała.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Barbary S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o podstawę wymiaru emerytury na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych od wyroku Sądu Wojewódzkiego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 14 maja 1986 r.,uchylił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie Barbary S. od decyzji I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 22 lutego 1986 r.Uzasadnienie faktyczneOrgan rentowy dokonując ponownego ustalenia wysokości emerytury wnioskodawczyni nie uwzględnił dodatkowych zarobków osiąganych przez wnioskodawczynię na pół etatu, ponieważ zatrudnienie to wynosiło 1 rok 2 miesiące i 16 dni, zamiast wymaganego w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) 5-letniego nieprzerwanego okresu zatrudnienia w ciągu ostatnich 12 lat zatrudnienia.W związku z odwołaniem wnioskodawczyni Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił decyzję organu rentowego i wliczył wnioskodawczyni do podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenie otrzymywane przez wnioskodawczynię z tytułu dodatkowego zatrudnienia na pół etatu. W szczególności Sąd wliczył do podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenie z tytułu pracy na pół etatu w Przedsiębiorstwie (...) w okresie od dnia 3 maja 1980 r. do dnia 31 maja 1981 r. oraz w okresie od dnia 1 czerwca 1981 r. do dnia 29 grudnia 1983 r. Sąd podniósł, że wnioskodawczyni w okresie ostatnich 20 lat była dodatkowo zatrudniona na pół etatu, co - zdaniem Sądu - przemawia za wliczeniem do podstawy wymiaru emerytury również wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu dodatkowego zatrudnienia na pół etatu.Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, zarzucając rażące naruszenie art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.). Skarżący wnosił o uchylenie wyroku i oddalenie odwołania wnioskodawczyni.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:I. Przede wszystkim za błędny uznać należy pogląd Sądu, że dodatkowe zatrudnienie wnioskodawczyni na przestrzeni ostatnich 20 lat uzasadnia samo przez się wliczenie do podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenia otrzymywanego z tego dodatkowego zatrudnienia. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy emerytalnej z 1982 r. zaliczalność wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika z tytułu dodatkowego zatrudnienia do podstawy wymiaru emerytury została uzależniona od dopełnienia warunków przewidzianych w powołanym art. 17 ust. 2 pkt 2. Jednym z tych warunków jest ustalenie że praca dodatkowa na pół etatu była "nieprzerwana" w okresie 5 lat zatrudnienia w ciągu ostatnich 12 lat zatrudnienia. Istotnie należy przyznać rację Sądowi, że wnioskodawczyni w ostatnich 20 latach zatrudnienia wykonywała dodatkowe pranie na 1/2 etatu, ale - jak wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych - ta dodatkowa praca nie miała charakteru "nieprzerwanego" i z tego względu wynagrodzenie otrzymywane z tej pracy nie mogło być wliczone do podstawy wymiaru emerytury.II. Sąd wliczył do podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenie z tytułu dodatkowego zatrudnienia wnioskodawczyni na 1/2 etatu w Przedsiębiorstwie (...) w okresie od dnia 3 maja 1980 r. do dnia 29 grudnia 1983 r. Z akt rentowych wynika, że wnioskodawczyni przez przeważający okres tego czasu otrzymywała emeryturę, która została jej zawieszona dopiero od dnia 1 grudnia 1983 r., ponieważ od tej daty podjęła zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin. W tych warunkach brak było podstaw do wliczenia do podstawy wymiaru emerytury dodatkowego zatrudnienia na 1/2 etatu w Przedsiębiorstwie (...) w okresie, kiedy wnioskodawczyni pobierała emeryturę, pracując jednocześnie tylko na pół etatu. Do podstawy wymiaru emerytury może być wliczone wynagrodzenie otrzymywane z tytułu dodatkowego zatrudnienia na pół etatu, jeżeli - przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - zatrudnienie to wykonywane jest równocześnie z zatrudnieniem podstawowym (art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.). Skoro więc wnioskodawczyni pracowała dodatkowo na 1/2 etatu, pobierając jednocześnie emeryturę, to w każdym razie ten okres nie może być traktowany, jako dodatkowe zatrudnienie w rozumieniu powołanego art. 17 ust. 2 pkt 2.Wreszcie wliczając do podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenie z tytułu dodatkowego zatrudnienia na 1/2 etatu w Przedsiębiorstwie (...) w okresie od dnia 1 czerwca 1981 r. do dnia 29 grudnia 1983 r. Sąd pominął, że dowody znajdujące się w aktach rentowych wskazują, iż w tym okresie wnioskodawczyni była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia, podczas gdy przepis art. 17 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy emerytalnej z 1982 r. przez dodatkowe zatrudnienie uważa zatrudnienie wynikające ze stosunku pracy, a nie ze stosunków cywilnoprawnych, do jakich należy umowa zlecenia.Wobec więc uzasadnionych zarzutów rewizji nadzwyczajnej Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.