WR 349/89

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk E. Zawiłowski. Sędziowie: płk E. Olczak, ppłk E. Matwijów (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Wojskowej mjr F. Szymański.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 1989 r. na rozprawie sprawy Janusza G., skazanego nieprawomocnie za przestępstwa określone w:a) art. 303 § 3 k.k. w zw. z art. 250 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1984 r. Nr 7, poz. 31, z późn. zm.) na karę 1 roku pozbawienia wolności;b) art. 303 § 3 k.k. w zw. z art. 250 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1984 r. Nr 7, poz. 31, z późn. zm.) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności - i łącznie na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lipca 1989 r.zaskarżony wyrok zmienił przez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata - na podstawie art. 73 § 1 i 2 oraz art. 74 § 1 k.k., i z tą zmianą wyrok ten utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczne(...) Wyrok ten zaskarżony został rewizją obrońcy oskarżonego, który, zarzucając:1) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku wskutek oddalenia:a) wniosku obrony o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu przez biegłych psychiatrów z badań EEG w celu stwierdzenia ewentualnych zmian organicznych u oskarżonego,b) wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa w celu ustalenia ilorazu inteligencji oskarżonego,2) rażącą surowość kary,wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania.Po wysłuchaniu obrońcy oskarżonego, popierającego wniesioną rewizję, oraz przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wnoszącego o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy,Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja obrońcy jest częściowo słuszna. Nie można zgodzić się z poglądem rewizji, jakoby sąd I instancji - z obrazą art. 155 k.p.k. - oddalił wniosek obrony o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu przez biegłych psychiatrów z badań EEG oraz dowodu z opinii biegłego psychologa w celu ustalenia ilorazu inteligencji u oskarżonego.Jak wynika z zebranych dowodów, biegli lekarze psychiatrzy opracowali opinię sądowo-psychiatryczną o stanie zdrowia oskarżonego Janusza G., podając w końcowych wnioskach, że oskarżony nie cierpi ani na chorobę psychiczną, ani na niedorozwój umysłowy. Opierając się na odpowiedniej dokumentacji rozpoznali u oskarżonego cechy nieprawidłowej osobowości oraz stwierdzili, że w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów miał nieznacznie ograniczoną zdolność pokierowania swoim postępowaniem przy zachowanej zdolności rozumienia znaczenia czynów. Opinię tę biegli wydali na podstawie przeprowadzonych badań ambulatoryjnych oraz analizy materiału sprawy przy "dobrze udokumentowanej" - jak sami twierdzili - przeszłości psychiatrycznej oskarżonego.Jeżeli zatem biegli lekarze psychiatrzy stwierdzili brak uzasadnionej potrzeby połączenia badań psychiatrycznych z przeprowadzeniem badań specjalistycznych o charakterze uzupełniającym, jakimi są np. badania typu EEG albo testy psychologiczne, których domaga się rewizja, i takie też stanowisko podtrzymali na rozprawie, to należy uznać, że sąd, który nie kwestionuje wydanej opinii psychiatrycznej, ma podstawę do oddalenia wniosku strony o przeprowadzenie przez tych biegłych badań uzupełniających.Zdaniem sądu instancji rewizyjnej, wnikliwa analiza opinii biegłych lekarzy psychiatrów prowadzi do wniosku, że jest ona wszechstronna, pełna i zrozumiała, a końcowe wnioski ściśle korespondują z materiałem dowodowym sprawy. Z przytoczonych powodów podniesiony w rewizji zarzut obrazy przepisów postępowania należało uznać za bezzasadny (...).