II ZO 30/22

II ZO 30/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie obwinionego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 maja 2026 r. zażalenia obrońcy obwinionego na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]. z dnia 3 lipca 2020 r., sygn. akt [...] o nieuwzględnieniu wniosków obrońcy o przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego na podstawie art. 432 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. postanowieniem z dnia 3 lipca 2020 r., sygn. akt [...], nie uwzględnił wniosków obrońcy obwinionego - byłego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż. „o powstrzymanie się od orzekania i przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania, względnie o stwierdzenie niewłaściwości przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. i przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania”. II ZO 30/22 2 Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca obwinionego adw. M. P., zaskarżając je w całości na korzyść obwinionego. W piśmie z dnia 19 lutego 2026 r. obrońca zawarł oświadczenie o cofnięciu tego zażalenia, wnosząc o jego pozostawienie bez rozpoznania oraz o przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w […]. do merytorycznego rozpoznania. Zgodę na cofnięcie zażalenia wyraził również W. Ż. w oświadczeniu datowanym na 19 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 431 § 1 i 3 k.p.k., stosowanym odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów i asesorów sądowych na mocy odesłania zawartego w art. 128 u.s.p., środek odwoławczy można cofnąć, a w przypadku środka odwoławczego wniesionego na korzyść obwinionego do skuteczności tego cofnięcia wymagana jest zgoda obwinionego. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki pozwalające na cofnięcie zażalenia, a zatem Sąd Najwyższy, nie stwierdzając okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, zobligowany jest do pozostawienia tego środka odwoławczego bez rozpoznania, stosownie do treści art. 432 k.p.k. [M. T.] [a.ł]