II ZO 31/24

Izba Odpowiedzialności Zawodowej2024-05-15

Skład orzekający: Tomasz Demendecki, Wiesława Kozielewicza, Marek Siwek, Marka Siwka, Karol Weitz, Oktawian Nawrot, Robert Stefanicki, Jacek Widło, Włodzimierz Wróbel, Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli sędzia ten nie został wyznaczony do składu orzekającego w tej sprawie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, uznając go za bezprzedmiotowy. Sędzia, którego dotyczył wniosek, nie został bowiem wyznaczony do składu orzekającego ani w sprawie wskazanej przez wnioskodawcę, ani w sprawie z nią powiązanej. Kodeks postępowania karnego nie przewiduje wyłączenia sędziego 'in abstracto', a jedynie w odniesieniu do konkretnej osoby wyznaczonej do składu orzekającego w danej sprawie.
Stan faktyczny
Obwiniona radczyni prawna złożyła wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24. Wnioskodawczyni nieprawidłowo wskazała sygnaturę akt, która dotyczyła sprawy innego podmiotu. Sąd Najwyższy ustalił, że sędzia Wiesław Kozielewicz nie należał do składu orzekającego ani w sprawie II ZO 17/24, ani w sprawie I ZB 34/24, do której odnosił się wniosek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek o wyłączenie SSN Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24 bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II ZO 31/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki w sprawie dotyczącej obwinionej radcy prawnej J. C., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 15 maja 2024 roku, wniosku obwinionej w przedmiocie wyłączenia SSN Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24 na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. i art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych postanowił: wniosek o wyłączenie SSN Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24 pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 kwietnia 2024 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) obwiniona wniosła o wyłączenie SSN Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24 (żądająca wyłączenia nieprawidłowo wskazała sygn. akt I ZO 17/24, która dotyczy sprawy innego podmiotu postępowania dyscyplinarnego). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obwinionej w przedmiocie wyłączenia SSN Wiesława Kozielewicza od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24 należało pozostawić II ZO 31/24 2 bez rozpoznania z uwagi na bezprzedmiotowość żądania. Wskazywany przez wnioskującą sędzia SN nie należy bowiem do składu orzekającego we wskazywanej sprawie, jak również w sprawie z powyższą powiązaną, tj. o sygn. akt I ZB 34/24. Jak wynika z analizy akt sprawy prowadzonej pod sygn. akt II ZO 17/24, której przedmiotem jest wniosek obwinionej o wznowienie postępowania o sygn. akt II DK 58/21, do powyższej rozpoznania wyznaczony został SSN Marek Siwek. Wniosek o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Marka Siwka został natomiast zarejestrowany pod sygn. akt I ZB 34/24, do którego rozpoznania wyznaczona została następująca obsada orzecznicza: SSN Karol Weitz (przewodniczący), SSN Oktawian Nawrot, SSN Robert Stefanicki, SSN Jacek Widło (sprawozdawca) i SSN Włodzimierz Wróbel. Zarówno zatem do składu orzekającego w sprawie o sygn. akt II ZO 17/24, jak i I ZB 34/24 nie został wyznaczony tym samym SSN Wiesław Kozielewicz. Zasadniczego przypomnienia wymaga jednocześnie, iż uregulowania Kodeksu postępowania karnego nie przewidują wyłączenia sędziego in abstracto, gdyż zastosowanie powyższej instytucji dopuszczalne jest w odniesieniu do konkretnej osoby, która została wyznaczona do składu orzekającego w danej sprawie, a nie sędziego mogącego jedynie teoretycznie, w przyszłości zostać wyznaczonym do jej rozpoznania (zob. aktualne na gruncie postępowania dyscyplinarnego sędziów rozważania zawarte w postanowieniach Sądu Najwyższego z: 14 grudnia 2016 r., III KO 99/16, jak również postanowienia Sądu Najwyższego z: 25 stycznia 2012 r., SNO 49/11, Lex 1215806; 10 października 2014 r., SNO 51/14, Lex 1511819). Zaistniały układ procesowy uczynił zatem żądanie wnioskującej bezprzedmiotowym. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [M. T.] [ms] II ZO 31/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 42 § 1 KPKart. 41 § 1 KPKart. 741 pkt 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy