I PR 68/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN M. Piekarski (spr.).Sędziowie SN: S. Perestaj, M. Wilewski.Protokolant: H. Bzowska.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 1975 r. sprawy z powództwa Janiny D. przeciwko Spółdzielni Sportowo-Turystycznej w W. o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia, na skutek rewizji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 6 marca 1975 r. oddala rewizję i przyznaje pozwanej Spółdzielni od powódki 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania rewizyjnego.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki oddalił powództwo o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia pozwanej Spółdzielni o odwołaniu powódki z rady tej Spółdzielni, gdyż ustalił, że zgromadzenie to zostało prawidłowo zwołane i zgodnie z prawem podjęło tę uchwałę.Z mocy art. 34 § 1 pkt 1 ustawy o spółdzielniach i ich związkach wybór i odwołanie członków rady należy do wyłącznej właściwości walnego zgromadzenia, które zgodnie z art. 40 § 4 cyt. ustawy może odwołać członka rady przed upływem okresu, na który został wybrany, większością 3/4 oddanych głosów. Sąd Wojewódzki stwierdził, że większość taka istniała i że żaden z obowiązujących przepisów nie zapewnia członkowi rady stałości tej funkcji ani nie uzależnia odwołania z rady od skonkretyzowania i sprawdzenia słuszności podstaw odwołania. Nie podlegają więc one kontroli Sądu w trybie art. 38 § 2 cyt. ustawy, a żądanie uchylenia uchwały walnego zgromadzenia odwołującej powódkę z rady jest nieuzasadnione także dlatego, że powódka przestała być członkiem Spółdzielni, w radzie zaś może uczestniczyć tylko członek Spółdzielni.Powódka w rewizji bezpodstawnie kwestionuje wyżej streszczone podstawy zaskarżonego wyroku. Pozostają one w zgodzie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego. Przeto niedopuszczalne było prowadzenie dowodów w celu ustalenia podłoża ("klimatu") odwołania powódki z rady. Jeśli nastąpiło ono - jak twierdzi skarżąca - wskutek szkodzącej jej działalności ówczesnego prezesa zarządu spółdzielni W.S. i ówczesnej przewodniczącej rady S.G., powódka może kierować przeciw nim roszczenia dotyczące ochrony jej czci, nie ma jednak podstaw prawnych do żądania, by nadal pozostawała członkiem rady. Nieuzasadnione jest również zgłoszone w rewizji żądanie zasądzenia od Spółdzielni na rzecz PCK 3.000 zł, ponieważ uchwała walnego zgromadzenia o odwołaniu członka z rady nie narusza dobra osobistego osoby odwołanej z rady i nie ma cech umyślnego działania na jej szkodę (art. 448 k.c.). Zaskarżony wyrok odpowiada więc prawu i rewizja z mocy art. 387 k.p.c. podlega oddaleniu. Zgodnie z żądaniem Spółdzielni przyznano jej od skarżącej z mocy art. 98 k.p.c. zwrot taryfowych kosztów postępowania rewizyjnego.