I UZ 8/05

Sygn. akt I UZ 8/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Iwulski w sprawie z odwołania J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ł. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r., zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt I UK 148/04, odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 października 2004 r., I UK 148/04, Sąd Najwyższy w punkcie 1) odrzucił kasację wnioskodawcy J.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 22 grudnia 2003 r., III AUa …/03, w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Jednocześnie, w punkcie 2) postanowienia, Sąd Najwyższy odmówił pełnomocnikowi wnioskodawcy adwokatowi Stanisławowi Podolskiemu przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Pełnomocnik wnioskodawcy złożył zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. W postępowaniu procesowym zażalenia przysługują na postanowienia sądu pierwszej instancji wskazane w art. 394 § 1 k.p.c. oraz na postanowienia sądu drugiej instancji określone w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Co do postanowień Sądu Najwyższego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują zażalenia ani innego środka zaskarżenia. Postanowienia te są więc prawomocne, a zażalenie od nich jest niedopuszczalne. Z tych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 i art. 373 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.