II PSK 361/21

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2022-09-22

Skład orzekający: Krzysztof Rączka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych spełnia wymogi formalne umożliwiające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, ocenia jej dopuszczalność formalną. W niniejszej sprawie, pomimo braku wyraźnej tezy, Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne i postanowił przyjąć ją do rozpoznania. Oznacza to, że w ocenie Sądu Najwyższego, przedstawione w skardze zagadnienie prawne lub jego znaczenie dla rozwoju prawa lub interpretacji przepisów uzasadniają jej dalsze procedowanie.
Stan faktyczny
Powód dochodził od pozwanego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Sąd pierwszej instancji wydał wyrok, od którego pozwany wniósł apelację. Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok sądu pierwszej instancji w mocy. Pozwany złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił przyjąć skargę kasacyjną strony pozwanej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II PSK 361/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa M. D. przeciwko G. sp. z o.o. w W. o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 września 2022 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt III APa 75/19, przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy