III PSK 56/25

III PSK 56/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z powództwa D.Z. przeciwko Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie o wyrównanie uposażenia rodzinnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 maja 2025 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII Pa 573/24, umarza postępowanie kasacyjne. [I.T.] UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 września 2024 r., VII P 119/24, Sąd Rejonowy w Lublinie w sprawie o wyrównanie uposażenia rodzinnego zasądził od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz D.Z. kwotę 33.540,45 zł wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (pkt I.); nieuiszczoną opłatę od pozwu przejął na rachunek Skarbu Państwa (pkt II.); oddalił wniosek powódki o zasądzenie kosztów procesu od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (pkt III.); w zakresie punktu I nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 25.454,50 zł (pkt IV.). III PSK 56/25 2 Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2024 r., VIII Pa 573/24, Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił apelację pozwanego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pozwany zarzucił naruszenie: 1) art. 178 ust. 2 Konstytucji RP; 2) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; 3) art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. i art. 2 Konstytucji RP. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości zgodnie z art. 39816 k.p.c. oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, za pierwszą i drugą instancję, według norm przepisanych; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji, a także zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kwoty 33.856,36 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia netto wraz z podatkiem dochodowym oraz wypłaconymi odsetkami oraz odsetkami od kwot brutto, tj.: 25.454,50 zł od dnia 30 września 2024 r. do dnia zapłaty i 2.418,26 zł od dnia 27 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty. Pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r. 2024 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 14 kwietnia 2025 r. pozwany cofnął skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, III PSK 56/25 3 LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79). W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu pozwanego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. [I.T.] [a.ł]