III PUO 47/24

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2024-08-27

Skład orzekający: Bohdan Bieniek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o stwierdzenie prawomocności uchwały Sądu Najwyższego stwierdzającej ważność wyborów, złożony przez osobę niebędącą uczestnikiem postępowania, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o stwierdzenie prawomocności uchwały stwierdzającej ważność wyborów, uznając go za niedopuszczalny. Wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania, a prawomocności nie stwierdza się w przypadku uchwał opublikowanych w Dzienniku Ustaw, które są natychmiast skuteczne z mocy prawa.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności uchwały Sądu Najwyższego z 2001 r., która stwierdziła ważność wyborów do Sejmu i Senatu. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym. Wnioskodawca nie był uczestnikiem pierwotnego postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.

Pełny tekst orzeczenia

III PUO 47/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z wniosku B. W. o stwierdzenie prawomocności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r., sygn. akt III SW 138 - 139/01 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 sierpnia 2024 r., odrzuca wniosek [SOP] UZASADNIENIE Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. (III SW 138 - 139/01) w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą, stwierdzono ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r. Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (z 2001 r. Nr 140, poz. 151; zob. art. 82 ust. 5 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.). III PUO 47/24 2 W dniu 8 maja 2024 r. B. W. złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. w sprawie III SW 138-139/01. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Po pierwsze, wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania w sprawie III SW 138-139/01, bowiem w takiej sprawie uczestnikami postępowania jest wyłącznie Prokurator Generalny i przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2010 r., I CO 37/10, OSNC-ZD 2011 nr 1, poz. 18). Stąd składane przez niego w tej sprawie wnioski są niedopuszczalne (zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., I CO 8/12, OSNC-ZD 2012 nr 3, poz. 67). Po wtóre, o ile wniosek o stwierdzenie prawomocności może być złożony w każdym czasie, o tyle sens tej instytucji (art. 364 k.p.c.) dotyczy przede wszystkim orzeczeń, które charakteryzują się skutecznością po uprawomocnieniu się. Nie wchodzi natomiast w rachubę w przypadku orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa (zob. J. Jagieła [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym. Przepisy przejściowe. Komentarz do art. 364, (red) T. Zembrzuski, Warszawa 2020). Po trzecie, nie stwierdza się prawomocności uchwały, której treść została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 364 k.p.c.). [AGM] [ms] III PUO 47/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 82 ust. 5art. 364 KPCart. 364

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy