III PZP 20/66

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia J. Szczerski (sprawozdawca).Sędziowie: J. Krzyżanowski, S. Rejman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Bolesława K. przeciwko Przedsiębiorstwu Robót Elektrycznych "E." w L. o należność ze stosunku pracy, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Lublinie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 1966 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy pracownikowi Przedsiębiorstwa Robót Elektrycznych "E.", posiadającemu uprawnienia mistrzowskie, lecz zatrudnionemu nie na stanowisku majstra, ale na stanowisku kierownika warsztatów produkcji pomocniczej, przysługuje dodatek miesięczny w kwocie 200 zł według części II załącznika nr 2 do układu zbiorowego pracy w budownictwie z dnia 15 marca 1958 r.?"postanowił udzielić następującej odpowiedzi.Uzasadnienie faktycznePowód zatrudniony jest w pozwanym Przedsiębiorstwie na stanowisku kierownika warsztatu produkcji pomocniczej. W marcu 1964 r. złożył dyplom przyznający mu tytuł mistrza w zawodzie elektroenergetyka zabezpieczeń i automatyki i domagał się na tej podstawie dodatku miesięcznego w kwocie 200 zł. W sprawie niniejszej powód żąda zasądzenia kwoty 3.000 zł za okres od kwietnia 1964 r. do czerwca 1965 r.Pozwane Przedsiębiorstwo wniosło o oddalenie powództwa i opierając się na wyjaśnieniu Zjednoczenia Przedsiębiorstw Robót Elektrycznych "E." w W. z dnia 19 listopada 1964 r. zarzuciło, że dodatek mistrzowski przysługuje tym pracownikom w produkcji podstawowej i pomocniczej, którzy zatrudnieni są na stanowiskach majstrów.Sąd Powiatowy uwzględnił powództwo i zasądził na rzecz powoda całą dochodzoną sumę.Według ustaleń zawartych w wyroku powód jako kierownik warsztatu produkcji pomocniczej nadzoruje pracę czterech majstrów, ale sam nie wykonuje funkcji majstra. Z opinii biegłego wynika jednak, że kierownictwo warsztatu produkcji pomocniczej w jego funkcjonalnych zadaniach można porównać do kierownictwa budowy lub obiektu. Powód zatem wykonuje faktycznie funkcje przewidziane w pkt 2 uwag do części II załącznika nr 2 do Układu zbiorowego pracy w budownictwie z dnia 15 marca 1958 r. (Wydawnictwo Związkowe CRZZ, Warszawa 1964 r.). W tej sytuacji - zdaniem Sądu Powiatowego - należy przyjąć, że powodowi przysługuje dodatek za uprawnienia mistrzowskie zgodnie z zasadami zawartymi w pkt 2 wymienionych uwag. Według tego punktu "kierownikowi budowy (obiektu), który nie posiada uprawnień budowlanych upoważniających do otrzymania dodatku w wysokości 300 zł, ale posiada uprawnienia mistrzowskie (pkt 2 w części II układu), przysługuje dodatek do wynagrodzenia podstawowego w wysokości 200 zł miesięcznie".W rewizji strona pozwana domaga się zmiany zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa, sugerując ewentualne przedstawienie stosownego pytania Sądowi Najwyższemu.Sąd Wojewódzki odroczył rozpoznanie sprawy i przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne w sformułowaniu przytoczonym w sentencji niniejszej uchwały. Poważne wątpliwości Sądu Wojewódzkiego budzi niejasność postanowień układowych co do tego, czy dodatek mistrzowski przywiązany jest do samego tytułu majstra, czy też zależy od zajmowanego stanowiska.Rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia opiera się na treści części II załącznika nr 2 do obowiązującego strony Układu zbiorowego. Według pkt 2, zamieszczonego pod tabelą wynagrodzeń podstawowych, dodatek w wysokości 200 zł miesięcznie otrzymują majstrowie posiadający dyplomy stwierdzające tytuł mistrzowski w określonym zawodzie i wydane przez uprawnione do tego organy.Treść tabeli wynagrodzeń wskazuje, że regulacja wynagrodzenia za pracę związana jest z zajmowanym przez pracownika stanowiskiem, a nie z posiadanym tytułem zawodowym. Nie ma też podstaw do przyjęcia, że postanowienia układowe zawarte w punktach 1, 2, 3 i 4, bezpośrednio po tabeli, uwzględniają inny sposób określania pracowników uprawnionych do dodatku mistrzowskiego. Odwrotnie, treść tych punktów wskazuje w szczególności na to, że majstrowie wymienieni są jako pracownicy zajmujący przewidziane w tabeli stanowiska majstrów. Według tej samej zasady wymieniono w pkt 1 pracowników na kierowniczych stanowiskach.Sąd Powiatowy upatruje podstawę do przyznania powodowi dodatku w punkcie 2 uwag umieszczonych pod postanowieniami układowymi i stanowiących wykładnię tych postanowień. Treść pkt 2 odnosi się według jego brzmienia tylko do kierownika budowy (obiektu) i nie dotyczy w ogóle pracowników na stanowiskach majstrów, o których mowa dopiero w pkt 3. Ewentualne podobieństwo obowiązków wykonywanych przez kierownika warsztatu produkcji pomocniczej do funkcji kierownika budowy nie uprawniałoby również powoda do spornego dodatku. Przepisy płacowe odnoszące się do określonej kategorii pracowników nie mogą być przenoszone na inną grupę pracowniczą wynagradzaną według przepisów dotyczących tej grupy nawet wtedy, gdy czynności wykonywane przez pracowników obu grup (kategorii) są podobne. Niezależnie od tego powołany w sprawie biegły wyjaśnił szczegółowo, że czynności kierownika warsztatu są tylko częściowo zbieżne z czynnościami kierownika budowy lub kierownika robót.W świetle przytoczonych argumentów powód, zatrudniony jako kierownik warsztatu, nie ma prawa do dodatku za posiadany tytuł mistrzowski. Sytuacji tej nie zmienia fakt, że nadzoruje on pracę podległych mu majstrów, pobierając zresztą wynagrodzenie wyższe od wynagrodzenia majstra, liczonego wraz z dodatkami. Postanowienia pkt 2 części II zał. nr 2 do omawianego Układu zbiorowego przyznają dodatek majstrom z tytułami mistrzowskimi. Taryfikator kwalifikacyjny przewiduje możliwość zatrudnienia na stanowisku majstra także pracownika, który nie ma tytułu mistrzowskiego. Taki majster nie otrzymuje dodatku, o którym wyżej mowa.