III UZP 1/84
UchwałaIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych1984-03-21
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ograniczenie podstawy wymiaru emerytury i renty do kwoty 15.000 zł, przewidziane w § 6 ust. 4 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r., dotyczy wyłącznie dochodów z tytułu umowy o dzieło za realizację i opracowanie filmów, czy obejmuje także wynagrodzenie z umowy o pracę?Ratio decidendi
Ograniczenie podstawy wymiaru emerytury i renty do kwoty 15.000 zł, o którym mowa w § 6 ust. 4 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r., dotyczy sytuacji, gdy wynagrodzenie pracownika z tytułu umowy o pracę jest niższe niż 15.000 zł. W takiej tylko sytuacji kwota podstawy wymiaru emerytury i renty nie może przekraczać 15.000 zł, a następuje doliczenie dochodów z tytułu umowy o dzieło lub zlecenia w kwocie uzupełniającej. Ograniczenie to nie występuje, gdy wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę przekracza tę kwotę.Stan faktyczny
Wniosek dotyczył interpretacji przepisów dotyczących ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych przy realizacji i opracowaniu filmów. Chodziło o to, czy ograniczenie podstawy wymiaru świadczeń do 15.000 zł dotyczy tylko dochodów z umów o dzieło, czy również wynagrodzenia z umów o pracę. Praktyka stosowana przez dziesięć lat opierała się na wliczaniu dochodów z umów o dzieło do podstawy wymiaru, z ograniczeniem do 15.000 zł. Wyrok Sądu Najwyższego z 16.11.1982 r. II URN 159/82 podważył tę praktykę, wskazując, że ograniczenie dotyczy tylko umów o dzieło.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy podjął uchwałę, która została wpisana do księgi zasad prawnych, określającą zasady doliczania dochodów z tytułu umowy o dzieło do podstawy wymiaru emerytury i renty.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes SN T. Szymanek. Sędziowie SN: W. Dębicka, A. Filcek, A. Grymaszewski, J. Myślicki (współsprawozdawca), S. Perestaj, S. Szymańska (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, E. Bijowskiej, po rozpoznaniu wniosku Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, skierowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy o Sądzie Najwyższym pod rozpoznanie składu siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego o podjęcie uchwały zawierającej odpowiedź na następujące pytanie prawne:"Czy przewidziane w § 6 ust. 4 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r. w sprawie dopłat za okres urlopu wypoczynkowego i choroby oraz zasad obliczania podstawy wymiaru emerytur i rent dla niektórych grup pracowników zatrudnionych przy realizacji i opracowaniu filmów (Dz. Urz. Min. Kultury i Sztuki Nr 3, poz. 19) ograniczenie podstawy wymiaru emerytury i renty do kwoty 15.000 zł dotyczy wyłącznie dochodów uzyskanych z tytułu umowy o dzieło za realizację i opracowanie filmów, czy też obejmuje także wynagrodzenie otrzymywane z tytułu umowy o pracę, zawartej z przedsiębiorstwem kinematografii podległym Ministrowi Kultury i Sztuki?"uchwalił i postanowił wpisać do księgi zasad prawnych następującą uchwałę:Doliczenie do podstawy wymiaru emerytury i renty dochodów z tytułu umowy o dzieło za realizację i opracowanie filmów stosownie do § 6 ust. 4 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r. w sprawie dopłat za okres urlopu wypoczynkowego i choroby oraz zasad obliczania podstawy emerytur i rent dla niektórych grup pracowników zatrudnionych przy realizacji i opracowaniu filmów (Dz. Urz. Min. Kultury i Sztuki Nr 3. poz. 19) następuje wówczas, gdy wynagrodzenie pracownika z tytułu umowy o pracę jest niższe niż 15 000 zł. W takiej tylko sytuacji kwota podstawy wymiaru emerytury i renty nie może przekraczać 15 000 zł. Uzasadnienie faktyczneIW uzasadnieniu wniosku Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych podniósł, że - zgodnie z § 6 ust. 1 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r. w sprawie dopłat za czas urlopu wypoczynkowego i choroby oraz zasad obliczania podstawy wymiaru emerytur i rent dla niektórych grup pracowników zatrudnionych przy realizacji i opracowaniu filmów (Dz. Urz. Min. Kultury i Sztuki Nr 3, poz. 19) - do podstawy wymiaru emerytury i renty wlicza się następujące dochody:1) wynagrodzenie, nagrody artystyczne i ekonomiczne oraz nagrody z funduszu aktywizacji filmowej - wypłacane z tytułu umów o dzieło za realizację lub opracowanie filmów lub umów zlecenia na pełnienie funkcji w grupie produkcyjnej;2) wynagrodzenie dodatkowe przewidziane w § 13 uchwały nr 200 Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1974 r. w sprawie wynagradzania pracowników przedsiębiorstw realizujących i opracowujących filmy, zmienionej uchwałą nr 79 Rady Ministrów z dnia 4 lipca 1983 r.;3) kwoty wypłacone w przedsiębiorstwie macierzystym lub innym przedsiębiorstwie realizującym filmy, jeżeli podjęcie w tym przedsiębiorstwie realizacji lub opracowania filmu nastąpiło na podstawie oddelegowania przez przedsiębiorstwo macierzyste, przy czym § 6 ust. 4 powołanego wyżej zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r. wprowadza ograniczenie ustalonej na podstawie dochodów podstawy wymiaru emerytury lub renty do kwoty 15.000 zł.Minister zaznaczył dalej, że obliczenie podstawy wymiaru emerytury i renty - przy uwzględnieniu jej ograniczenia do 15.000 zł - stosowane było w praktyce przez okres dziesięcioletni (tj. od wejścia w życie zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 2 listopada 1972 r. dotyczące takiej samej kwestii), i dopiero wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16.XI.1982 r. II URN 159/82 podważył tę praktykę.W wyroku tym bowiem wypowiedziano pogląd, że ograniczenie podstawy wymiaru emerytury do 15.000 zł odnosi się do dochodu osiągniętego z tytułu umowy o dzieło za realizację i opracowanie filmów, nie obejmuje natomiast wynagrodzenia otrzymanego z tytułu umowy o pracę zawartej z przedsiębiorstwem kinematografii podległym Ministrowi Kultury i Sztuki.Wyjaśnienie tego zagadnienia ma zatem istotne znaczenie.Przedstawione pytanie dotyczy pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach realizujących i opracowujących filmy, podległych Ministrowi Kultury i Sztuki, zawierających umowy o dzieło na realizację i opracowanie filmów na podstawie uchwały nr 200 Rady Ministrów (§ 1 powołanego na wstępie zarządzenia nr 2). Przy jego rozważaniu więc należy mieć na uwadze zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury i renty przewidziane w ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (ustawa o z.e.p.), poprzednio - ustawy z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu pracowników i ich rodzin (ustawa o p.z.e.), przy uwzględnieniu przepisów szczególnych dotyczących tej grupy pracowników.Powołane wyżej zarządzenie nr 2 wydane zostało w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o p.z.e. i § 3 ust. 2 pkt 3 znowelizowanego rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 19 sierpnia 1968 r. w sprawie obliczania podstawy wymiaru emerytury lub renty (...) (Dz. U. Nr 35, poz. 246 ze zm.).Przepis art. 17 ust. 7 pkt 1 ustawy o p.z.e. zawierał upoważnienie dla Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych do określenia między innymi, jakie wypłaty dokonywane na rzecz pracowników spoza osobowego funduszu płac uważa się za zarobek, który przyjmuje się przy obliczaniu podstawy wymiaru emerytury i renty.W przepisie § 3 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia wydanego w wykonaniu tej delegacji wskazano, że za zarobek w gotówce uważa się również wynagrodzenie i nagrody wypłacane własnym pracownikom z tytułu umów o dzieło lub umów zlecenia związanych z przygotowaniem, realizacją i rozpowszechnianiem filmów - na zasadach określonych odrębnymi przepisami. Dlatego zarządzenie nr 2 w zakresie podstawy wymiaru emerytury i renty mogło dotyczyć tylko tej kwestii, tj. zasady wliczania dochodów z tytułu umów o dzieło lub zlecenia.Z powyższego wynika, że w podstawie wymiaru emerytury i renty tej grupy pracowników uwzględnia się oprócz wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę zawartej z przedsiębiorstwem kinematografii podległym Ministrowi Kultury i Sztuki także dochody z tytułu odpowiednich umów o dzieło lub zlecenia.Paragraf 6 ust. 1 powołanego wyżej zarządzenia nr 2 wymienia, jakie dochody z tytułu umów o dzieło lub zlecenia i z jakiego okresu podlegają wliczeniu do podstawy wymiaru emerytury i renty. Natomiast w ust. 4 tego paragrafu stwierdzono, że podstawa wymiaru emerytury i renty obliczona przy zastosowaniu ust. 1 i 2 nie może być wyższa niż 15.000 zł.Przy dokonywaniu wykładni § 6 ust. 4 należy mieć na uwadze, że stosownie do art. 17 ust. 3 ustawy o p.z.e., obowiązującej w dacie wydania tego zarządzenia, za zarobek podlegający wliczeniu do podstawy wymiaru emerytury i renty w uspołecznionym zakładzie pracy uważa się wypłaty dokonane z osobowego funduszu płac, z wyjątkiem wypłat określonych w rozporządzeniu Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 19 sierpnia 1968 r., nadal stosowanym, jak również wymienione w tym rozporządzeniu wypłaty spoza osobowego funduszu płac. W załączniku do tego rozporządzenia określono, jakie składniki wynagrodzenia zaliczone do osobowego funduszu płac nie podlegają wliczeniu do podstawy wymiaru emerytury i renty. Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych nie uwzględnia się zatem tylko tych wypłat. Oprócz tych przypadków wynagrodzenie otrzymane z tytułu umowy o pracę zawsze podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru. Stanowi ono więc główny i stały składnik podstawy emerytury i renty. Ta zasada została utrzymana w ustawie o z.e.p. (art. 18 i art. 22 ust. 1 pkt 1).Z powyższego wynika zatem, że zarządzenie nr 2 nie mogło zmienić tej ustawowej zasady. Dlatego przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych dla tej grupy pracowników także musi być uwzględnione w całości wchodzące do podstawy wymiaru wynagrodzenie otrzymane z tytułu umowy o pracę, zawartej z przedsiębiorstwem kinematografii podległym Ministrowi Kultury i Sztuki.Przepis § 6 ust. 4 zarządzenia nr 2 może zatem uwzględniać tylko sytuacje, gdy wynagrodzenie z tytułu takiej umowy o pracę jest niższe niż 15.000 zł. W takim przypadku następuje doliczenie dochodów z tytułu umowy o dzieło lub zlecenia w kwocie uzupełniającej podstawę wymiaru do 15.000 zł. Skoro w przepisie tym wprowadzono możliwość doliczania do zarobków tej grupy pracowników dochodów z umowy o dzieło lub zlecenia, jednocześnie zakreślając górną granicę podstawy wymiaru emerytury i renty na kwotę 15.000 zł, to nie może on dotyczyć innych sytuacji.Powyższe prowadzi do kolejnego wniosku, a mianowicie, że tylko w takim przypadku kwota podstawy wymiaru emerytury i renty nie może przekraczać 15.000 zł. Ograniczenie to natomiast nie występuje, gdy wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę zawartej z przedsiębiorstwem kinematografii podległym Ministrowi Kultury i Sztuki, wchodzące do podstawy wymiaru, przekracza tę kwotę. W takiej bowiem sytuacji podstawę wymiaru emerytury lub renty stanowi to wynagrodzenie. Przepisy zarządzenia nr 2 bowiem nie mają wówczas zastosowania w tym zakresie.Kierując się tymi przesłankami, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji uchwały.Należy dodać, że taka sama zasada obliczania podstawy wymiaru emerytury i renty dla tej grupy pracowników obowiązywała pod rządami zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 2 listopada 1972 r. oraz zarządzenia nr 1 z dnia 2 kwietnia 1976 r. tych Ministrów. Odpowiednie przepisy bowiem zawierały analogiczne sformułowanie, przy czym trzeba mieć na uwadze, że wprowadzenie w 1972 r. dla tej grupy pracowników takiej zasady było bardzo korzystne i stawiało ją w sytuacji uprzywilejowanej. Podstawa wymiaru świadczeń w kwocie 15.000 zł była w latach siedemdziesiątych podstawą bardzo wysoką. Ze względu zaś na to, że wysokość wynagrodzenia za pracę tych osób była niższa od tej kwoty, z reguły następowało uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury lub renty dochodów z tytułu umowy o dzieło lub zlecenia.IIPodjęta uchwała jest dostosowana do pytania prawnego w którym wymieniono tylko pracowników uprawnionych do zawierania umowy o dzieło na realizację i opracowanie filmów. Należy jednak stwierdzić, że takie same zasady odnoszą się do pracowników, z którymi są zawierane umowy zlecenia lub pełnienia usług w grupie produkcyjnej filmu. Osoby te bowiem są także wymienione w § 1 zarządzenia nr 2 Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13 maja 1981 r.
Powiązane orzeczenia
- I PZP 22/75 1975-08-08Czy pracownikom realizującym i opracowującym filmy w RSW "Prasa-Książka-Ruch", zatrudnionym w P.A. Interpress, do wynagrodzenia za czas urlopu i choroby za 1974 r., oprócz należności przysługujących na podstawie ogólnie…
- I CR 513/75 1975-11-09Czy wynagrodzenie za dzieła literackie na potrzeby filmu powinno być ustalane według uchwały Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1972 r., czy według wcześniejszych zarządzeń strony pozwanej, zwłaszcza w kontekście umów zawa…
- V UZP 2/79 1980-04-24Czy wypłacane pracownikom nagrody za prace badawcze i wdrożeniowe, przewidziane w § 37 i 38 uchwały nr 289 Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1973 r., uwzględnia się przy obliczeniu podstawy wymiaru emerytury lub renty?
- III PK 41/14 2018-03-21Czy umowa o świadczenie usług zawarta z członkiem ekipy filmowej, pełniącym funkcję II kierownika produkcji, podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jeśli umowa ta ma cechy umowy o dzieło, ale zawiera elementy um…
- I PR 192/70 1970-10-22Czy pracownikom zatrudnionym na samodzielnych stanowiskach pracy, dla których nie zostały wydane odrębne przepisy określające maksymalny wymiar czasu pracy, przysługuje wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, mimo podwyższ…
Powołane przepisy
art. 29 ust. 2art. 17 ust. 7art. 17 ust. 3art. 18art. 22 ust. 1§ 6 ust. 4§ 6 ust. 1§ 13§ 1§ 3 ust. 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026.