I PK 228/18

Sygn. akt I PK 228/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa M. N. przeciwko Zarządowi (…) w Ł. o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 lipca 2019 r., w związku ze skargą kasacyjną powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia 23 maja 2018 r., sygn. akt VIII Pa (…), na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w Ł. w celu usunięcia dostrzeżonych braków: 1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powódki) do przedstawienia sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3984 § 3 k.p.c.), oznaczonej na kwotę 36.720 złotych (co odpowiada sumie wynagrodzenia za pracę za rok – art. 231 k.p.c.), w sytuacji gdy (-) powódka dochodziła dwóch skumulowanych roszczeń majątkowych (art. 21 k.p.c.), w tym przywrócenia do pracy (art. 231 k.p.c.) i zasądzenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (art. 19 § 1 k.p.c.), (-) Sąd Rejonowy uwzględnił obydwa żądania: przywrócił powódkę do pracy i zasądził na jej rzecz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w kwocie 21.840,76 złotych, (-) wyrok ten został zaskarżony przez stronę 2 pozwaną „w całości”, (-) Sąd Okręgowy uwzględnił apelację, zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo (co do obydwu roszczeń), (-) w skardze kasacyjnej powódka skarży wyrok Sądu Okręgowego „w całości”, co należy rozumieć w ten sposób, że nadal domaga się uwzględnienia obydwu zgłoszonych żądań; ewentualnie w celu: 2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (art. 368 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.), która powinna uwzględniać kumulację przedmiotową dwóch roszczeń (art. 21 k.p.c.), w tym osobno o przywrócenie do pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 231 k.p.c.) oraz o zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 19 § 1 k.p.c.); a w zależności od ustaleń co do wartości przedmiotu zaskarżenia w celu: 3) ewentualnego rozważenia konieczności pobrania uzupełniającej opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej (art. 35 ust. 1 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).