I PK 29/20
WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2020-05-08
Skład orzekający: Katarzyna Gonera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, w której dochodzi się przywrócenia do pracy, wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy oraz zadośćuczynienia za mobbing i dyskryminację, wymaga uiszczenia opłaty stosunkowej, a także czy pełnomocnictwo udzielone do postępowania przed sądem drugiej instancji obejmuje postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braków formalnych. Wskazał, że w przypadku, gdy wartość przedmiotu sporu przekracza 50.000 zł, a powód dochodzi przywrócenia do pracy, wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy oraz zadośćuczynienia za mobbing i dyskryminację, należy uiścić opłatę stosunkową od skargi kasacyjnej. Ponadto, pełnomocnictwo udzielone do postępowania przed sądem drugiej instancji nie obejmuje postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym, chyba że zostało ono wyraźnie rozszerzone.Stan faktyczny
Powód A. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w S. oddalającego jego powództwo o przywrócenie do pracy, zadośćuczynienie z tytułu mobbingu i dyskryminacji oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braków formalnych, w tym nieprawidłowego określenia wartości przedmiotu zaskarżenia i nieuiszczenia należnej opłaty stosunkowej, a także braku doręczenia odpisu skargi pozwanej stronie z uwagi na niewystarczające pełnomocnictwo.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w celu usunięcia wskazanych braków formalnych.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I PK 29/20 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa A. W. przeciwko K. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o przywrócenie do pracy, zadośćuczynienie z tytułu mobbingu i wynagrodzenie za pracę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 maja 2020 r., w związku ze skargą kasacyjną powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt IV Pa (…), na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w celu usunięcia dostrzeżonego braku: 1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powoda) do przedstawienia szczegółowego sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (oznaczonej w skardze na kwotę 48.660 złotych), osobno w odniesieniu do oddalonego roszczenia o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy i oddalonego roszczenia o zadośćuczynienie z tytułu stosowanego wobec powoda mobbingu i dyskryminacji; ewentualnie: 2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 § 1 k.p.c.); a w zależności od ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia:
2 3) wezwania pełnomocnika powoda do uiszczenia należnej opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej (według art. 35 ust. 1 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w rozpoznawanej sprawie powinna być uiszczona opłata stosunkowa, skoro wartość przedmiotu sporu przewyższała od początku 50.000 zł, albowiem powód dochodził : 1) przywrócenia do pracy, 2) wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, 3) zadośćuczynienia za stosowanie wobec niego mobbingu i dyskryminacji, a suma wartości tych roszczeń wyznaczała konieczność uiszczania przez powoda od wszystkich pism podlegających opłacie opłaty stosunkowej, ponieważ rodzaj opłaty – podstawowa lub stosunkowa – jest determinowany wartością przedmiotu sporu, a nie wartością przedmiotu zaskarżenia na obecnym etapie postępowania), a ponadto w celu: 4) doręczenia odpisu skargi kasacyjnej bezpośrednio stronie pozwanej, ponieważ pełnomocnictwo dla radcy prawnego P. F. G. (k. 73), której doręczono odpis skargi (k. 374-375), nie obejmuje postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym (por. uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego – zasadę prawną z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008 nr 11, poz. 122).
Powiązane orzeczenia
- III PK 121/18 2018-09-13Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną do sądu niższej instancji w celu sprawdzenia prawidłowości opłaty od skargi, uwzględniając wartość przedmiotu sporu obejmującą roszczenia o przywrócenie do pracy i wyna…
- III PK 175/18 2018-11-05Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną do sądu niższej instancji w celu sprawdzenia prawidłowości opłaty, uwzględniając wartość przedmiotu sporu obejmującą przywrócenie do pracy i odszkodowanie z tytułu nier…
- III PK 138/18 2018-09-21Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną do sądu drugiej instancji w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, prawidłowości opłaty i doręczenia odpisu skargi stronie pozwanej?
- III PK 169/18 2018-10-29Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną do sądu niższej instancji w celu sprawdzenia prawidłowości opłaty od skargi, uwzględniając wartość przedmiotu sporu?
- I PSK 143/22 2023-05-10Czy skarga kasacyjna w sprawie o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, zadośćuczynienie w związku z mobbingiem i odszkodowanie w związku z dyskryminacją spełnia wymogi formalne uzasadniając…
Powołane przepisy
art. 3986 § 3 KPCart. 368 § 3art. 25 § 1 KPCart. 35 ust. 1§ 3§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy