I UK 359/13

Sygn. akt I UK 359/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka w sprawie z odwołania S. W. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w K. o wypłatę emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 kwietnia 2014 r., wniosku ubezpieczonego o uzupełnienie i sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I UK 359/13, prostuje oznaczenie strony skarżącej w komparycji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2014 r. , I UK 359/13, na prawidłowe "ubezpieczonego", a także uzupełnia to postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego, przyznając adw. K. Ż. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ubezpieczonemu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE W postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r., I UK 359/13, odmawiającym przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej ubezpieczonego S. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego […] Wydziału III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] z dnia 16 stycznia 2013 r., oddalającego apelację ubezpieczonego od wyroku 2 Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 9 stycznia 2012 r. oddalającego odwołanie ubezpieczonego od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w K. z dnia 13 kwietnia 2011 r., wstrzymującej ubezpieczonemu wypłatę emerytury wojskowej, błędnie oznaczono, że stroną wnoszącą skargę był organ rentowy zamiast ubezpieczonego. Dlatego działając na podstawie art. 350 § 1 in fine k.p.c. Sąd Najwyższy sprostował tę oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej z „organu rentowego” na „ubezpieczonego”. Jednocześnie wobec pominięcia w powyższym postanowieniu orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego żądanych w skardze kasacyjnej ubezpieczonego, Sąd Najwyższy przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi ubezpieczonego K. Ż. koszty według norm przepisanych, tj. w kwocie 120 zł, powiększonej o VAT, a nie w kwocie 180 zł żądanej dopiero we wniosku pełnomocnika ubezpieczonego o uzupełnienie treści postanowienia. W ocenie Sądu Najwyższego żądanie przyznania wyższej 150% stawki minimalnej było spóźnione w rozumieniu art. 109 § 1 k.p.c., ponieważ wyższe żądanie nie zostało sformułowane przed wydaniem postanowienia. aw