II PK 118/18

Sygn. akt II PK 118/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa T.W. przeciwko H. Spółce Akcyjnej w W. o część niewypłaconej nagrody jubileuszowej i odsetki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 maja 2019 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt XXI Pa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanej w postępowaniu kasacyjnym, 3. przyznaje radcy prawnemu M.P. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z 26 października 2017 r., XXI Pa […] Sąd Okręgowy w W. zmienił wyrok Sądu Rejonowego […] W. z 14 września 2016 r., VII P […], zasądzający na rzecz T.W. (powód) od H. S.A. w W. (pozwany) odsetki za opóźnienie w wypłacie nagrody jubileuszowej, w ten sposób, że zasądził na rzecz powoda odsetki za opóźnienie w wypłacie nagrody jubileuszowej za dodatkowy okres. 2 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniósł powód, zaskarżając go w części obejmującej nieuwzględnienie jego roszeń o wypłatę wyrównania nagrody jubileuszowej. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powód upatruje w fakcie pominięcia przez Sąd drugiej i pierwszej instancji okoliczności, iż powód w momencie nabycia praw do nagrody jubileuszowej oraz w okresie bezpośrednio go poprzedzającym przebywał na zwolnieniu lekarskim, co zdaniem powoda wpłynęło na wysokość przyznanej mu nagrody jubileuszowej, ponieważ „pozwany powinien był uwzględnić przy wyliczaniu nagrody jubileuszowej wysokość wynagrodzenia, jakie powód otrzymywał w okresie faktycznego świadczenia pracy, nie zaś wysokość wynagrodzenia jakie by otrzymywał, gdyby nie przebywał na zwolnieniu lekarskim”, co oznacza, że zgodnie z art. 172 k.p. w związku z § 6 rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczególnych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. z 1997 r. Nr 2, poz. 14, dalej jako rozporządzenie urlopowe) pozwany nie powinien był uwzględniać przy ustalaniu nagrody jubileuszowej wysokości zasiłku chorobowego, jaki powód pobierał bezpośrednio przed momentem nabycia prawa do nagrody. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powoda pozwany wniósł o odmowe przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniesiono problem nieprawidłowego wyliczenia nagrody jubileuszowej, przez nieuwzględnienie wysokości wynagrodzenia, jakie powód otrzymywał w okresie faktycznego świadczenia pracy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono już, że jeżeli zakładowy system wynagradzania w zakresie obliczania nagrody 3 jubileuszowej nie precyzuje z jakiej daty należy uwzględniać wynagrodzenie stanowiące podstawę wyliczenia tej nagrody, należy przyjąć, iż chodzi o wynagrodzenie pracownicze obowiązujące w dniu wypłaty nagrody jubileuszowej, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze - wynagrodzenie przysługujące mu w dniu nabycia prawa do nagrody (wyrok Sądu Najwyższego z 26 sierpnia 1993 r., I PR 6/93, LEX nr 1633229). Odnosząc powyższe zapatrywania do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy Sąd Najwyższy stwierdza, że przebywanie na zasiłku chorobowym w okresie poprzedzającym datę nabycia prawa do nagrody jubileuszowej bądź jej wypłaty nie wpływa na podstawę wyliczenia tej nagrody, gdy z przepisów płacowych obowiązujących u pracodawcy wynika, że nagroda jubileuszowa stanowi wielokrotność „średniego wynagrodzenia pracownika jak za urlop wypoczynkowy”. Chodzi bowiem zawsze o wynagrodzenie należne pracownikowi według stanu na dzień wypłaty albo nabycia prawa do nagrody jubileuszowej, ustalone według zasad przyjętych dla wyliczenia wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy, a nie o średnie wynagrodzenie w okresie, gdy pracownik faktycznie świadczył pracę na rzecz pracodawcy przed rozpoczęciem okresu pobierania zasiłku chorobowego, w trakcie którego pracownik nabył prawo do nagrody jubileuszowej. Niezależnie od powyższego Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że prawo do nagrody jubileuszowej powoda wynika z przepisów płacowych obowiązujących u pracodawcy a nie z § 6 ust. 7 rozporządzenia urlopowego oraz art. 172 k.p., w związku z czym jakiekolwiek naruszenie tych przepisów nie przekłada się na prawo powoda do świadczenia unormowanego w postanowieniach porozumienia w sprawie zasad wynagradzania pracowników pozwanego, gdyż postanowienia tego źródła prawa pracy nie zostały objęte podstawami skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.