III UK 202/14

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2014-10-23

Skład orzekający: Józef Iwulski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku skargi kasacyjnej od decyzji organu rentowego dotyczącej wymiaru i poboru składek, dopuszczalność skargi zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, a jeśli tak, to jak należy ją oznaczyć?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna od decyzji organu ubezpieczeń społecznych dotyczącej wymiaru i poboru składek jest sprawą o prawa majątkowe, a zatem o jej dopuszczalności decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. Wartość tę należy obliczyć jako różnicę między wysokością składki wskazywaną przez odwołującego się a składką należną, ustaloną w zaskarżonej decyzji za okres sporny, jeżeli jest krótszy niż 12 miesięcy. Tak obliczoną wartość przedmiotu zaskarżenia należy w skardze kasacyjnej oznaczyć odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika.
Stan faktyczny
Wnioskodawca odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącej ustalenia podstawy wymiaru składek. Po wydaniu wyroku przez Sąd Apelacyjny, wnioskodawca złożył skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną Sądowi Apelacyjnemu celem usunięcia braku polegającego na nieoznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną Sądowi Apelacyjnemu celem usunięcia braku polegającego na nieoznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III UK 202/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski w sprawie z odwołania W. w P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z udziałem zainteresowanych: W. K., M. G. D. , A. K. i J. J. o ustalenie podstawy wymiaru składek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 października 2014 r., skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt III AUa (…), Na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3984 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną Sądowi Apelacyjnemu w (…) celem usunięcia braku polegającego na nieoznaczaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia tylko wtedy, gdy przedmiot decyzji organu rentowego obejmuje sprawę o przyznanie emerytury lub renty, o ich wstrzymanie albo o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (przykładowo postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2014 r., II UZ 73/13, LEX nr 1441191). Odwołanie od decyzji organu ubezpieczeń społecznych dotyczącej wymiaru i poboru składek z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego jest sprawą o prawa majątkowe, a nie sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Oznacza to, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej w 2 takiej sprawie decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1998 r., II UKN 351/98, OSNAPiUS 2000 nr 2, poz. 82; z dnia 8 lutego 2002 r., II UKN 45/01, OSNP 2003 nr 22, poz. 553; z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02, OSNP 2004 nr 6, poz. 107; z dnia 17 lipca 2009 r., I UZ 22/09, OSNP 2011 nr 5-6, poz. 88; z dnia 27 lutego 2014 r., II UZ 83/13, LEX nr 1448334 oraz z dnia 3 czerwca 2014 r., III UZ 3/14, LEX nr 1483412). Wartość przedmiotu zaskarżenia w takiej sprawie jest równa różnicy między wysokością składki wskazywaną przez odwołującego się i składką należną, ustaloną w zaskarżonej decyzji za okres sporny, jeżeli jest krótszy niż 12 miesięcy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., II UZ 16/12, LEX nr 1222163). Tak obliczoną wartość przedmiotu zaskarżenia należy w skardze kasacyjnej oznaczyć odrębnie względem każdego ubezpieczonego pracownika (art. 19 § 2 w związku z art. 3984 § 3 k.p.c.; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2014 r., II UZP 1/14, OSNP 2014 nr 12, poz. 168). Wobec tego, orzeczono jak w sentencji. W postanowieniu pominięto określenie L. G. K. jako zainteresowanej, ponieważ już w odwołaniu od zaskarżonej decyzji (k. 98) wskazano, że ubezpieczona zmarła. W takiej sytuacji wymienienie zmarłego jako zainteresowanego w komparycji zaskarżonego wyroku należy traktować w kategoriach oczywistej niedokładności podlegającej sprostowaniu na podstawie art. 350 k.p.c. (por. R. Spyt: Zainteresowany jako strona postępowania w sprawach o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne [w:] Z aktualnych zagadnień prawa pracy i zabezpieczenia społecznego. Księga jubileuszowa Profesora Waleriana Sanetry, Białystok 2013, s. 572).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 3art. 3984 § 3 KPCart. 3982 § 1art. 19 § 2art. 350 KPC§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy