Rw 398/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk H. Kmieciak. Sędziowie: płk J. Gawrysiak (sprawozdawca), płk C. Bakalarski.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Rulewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 1975 r. na rozprawie sprawy Leszka K., nieprawomocnie skazanego na podstawie art. 203 § 2 k.k. na karę 5.000 zł grzywny, z powodu rewizji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 16 lipca 1975 r.,uwzględniając rewizję prokuratora, zmienił zaskarżony wyrok przez:a) poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu na art. 203 § 1 k.k.,b) wymierzenie oskarżonemu na podstawie art. 203 § 1 i art. 36 § 3 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności i 2.000 zł grzywny.Uzasadnienie faktyczne(...) Prokurator w rewizji zarzuca obrazę przepisów prawa materialnego oraz wymierzenie rażąco niewspółmiernej kary i domaga się zmiany zaskarżonego wyroku przez poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu na art. 203 § 1 k.k. oraz przez wymierzenie mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 2.000 zł grzywny.Na rozprawie przed Sądem Najwyższym przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej poparł rewizję, natomiast obrońca i oskarżony wnieśli o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:1. Niezależnie od wywodów zawartych w rewizji prokuratura należy wskazać, że sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego w ten sposób, że uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa określonego w art. 203 § 1 k.k., uznając jednocześnie to przestępstwo za wypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 203 § 2 k.k.W związku z powyższym należy wskazać, że przepis art. 203 k.k. przewiduje dwa samoistne, wzajemnie wyłączające się przestępstwa przeciwko mieniu. W szczególności przepis § 1 art. 203 k.k. przewiduje podstawowy typ przestępstwa kradzieży, natomiast przepis § 2 tegoż artykułu przewiduje wypadek mniejszej wagi, czyli uprzywilejowane przestępstwo kradzieży. Wypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 203 § 2 k.k. zawiera w swej treści znamiona kradzieży przewidzianej w przepisie § 1 tego artykułu, ponadto specyficzne elementy przedmiotowe i podmiotowe, co sprawia, że stanowi on samoistne przestępstwo, zagrożone łagodniejszą sankcją karną niż podstawowy typ kradzieży. Dlatego też sprawcę przestępstwa określonego w art. 203 k.k. można uznać za winnego i skazać albo z art. 203 § 1, albo z art. 203 § 2 k.k.2. Prokurator w rewizji zasadnie wywodzi, że sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego wskutek tego, że zarzucony oskarżonemu czyn określony w art. 203 § 1 k. uznał za wypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 203 § 2 k.k.W związku z powyższym należy wskazać, że kodeks karny nie zawiera definicji "wypadku mniejszej wagi", pozostawiając określenie tego pojęcia doktrynie i orzecznictwu. Według ustalonych w dotychczasowym orzecznictwie poglądów o uznaniu konkretnego czynu za "wypadek mniejszej wagi" decydują zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe, a więc także dotyczące osoby sprawcy, przedsiębranego przez niego sposobu działania, rodzaju winy i stopnia napięcia złej woli (OSNKW 1973, z. 9, poz. 112).Przechodząc na grunt konkretnej sprawy, należy stwierdzić, że oskarżony dokonał kradzieży cudzego mienia ruchomego o wartości około 800 zł. Wartość skradzionego przez oskarżonego cudzego mienia nie jest wprawdzie wielka, lecz wypadek mniejszej wagi nie jest identyczny z wypadkiem kradzieży przedmiotów o niewielkiej wartości.Przeciwko przyjęciu w konkretnej sprawie wypadku mniejszej wagi przemawiają przede wszystkim elementy podmiotowe dotyczące osoby oskarżonego, który w 1973 r. był już sądownie karany za przestępstwo określone w art. 209 w zbiegu z art. 208 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, wynoszący 4 lata, i 1.500 zł grzywny. W okresie warunkowego zawieszenia wykonania kary oskarżony zachowywał się nagannie, co wynika z wywiadu środowiskowego, opinii służbowej oraz karty wyróżnień i kar, a niezależnie od powyższego ponownie dopuścił się przestępstwa przeciwko mieniu, przez co wykazał rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego (...).Powyższe okoliczności, przemawiające na niekorzyść oskarżonego, sąd pierwszej instancji miał w zasadzie na względzie, lecz oceniając je doszedł do zupełnie błędnego wniosku, w wyniku czego uznał, że dokonanie przez oskarżonego kradzieży różnych przedmiotów na szkodę Dominiki C. stanowi wypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 203 § 2 k.k. Dlatego też Sąd Najwyższy - uwzględniając rewizję prokuratora - poprawił kwalifikację prawną czynu oskarżonego z art. 203 § 2 k.k. na art. 203 § 1 k.k.