WA 5/15

Izba Wojskowa2015-10-08

Skład orzekający: Marek Pietruszyński, Jerzy Steckiewicz, Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy jest uzasadniony, jeśli protokół nie odzwierciedla w pełni złożonego wniosku pełnomocnika, a protokolant przyznaje, że pominął jego fragment?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił sprostowania protokołu rozprawy, uznając wniosek za nieuzasadniony. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że nawet jeśli protokolant pominął fragment wniosku pełnomocnika, to z treści protokołu i uzasadnienia wyroku wynikało, że wniosek nie wskazywał jednoznacznie, na czyją rzecz miały być zasądzone należności za udział w rozprawie.
Stan faktyczny
Pełnomocnik R. R. złożył wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 czerwca 2015 r. Wniosek dotyczył dopisania fragmentu o żądaniu zasądzenia kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy. Protokolant przyznał, że pominął w protokole część wniosku pełnomocnika. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu w dniu 8 października 2015 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić sprostowania protokołu rozprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: WA 5/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący) SSN Jerzy Steckiewicz (sprawozdawca) SSN Andrzej Tomczyk w sprawie R. R., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 8 października 2015 r., wniosku obrońcy R. R. o sprostowanie protokołu rozprawy odbytej w dniu 9 czerwca 2015 r., sygn. akt WA 5/15, po wysłuchaniu protokolanta p o s t a n o w i ł odmówić sprostowania. UZASADNIENIE Pełnomocnik R. R. złożył wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt WA 5/15 przez dopisanie zwrotu, że wnosił on „o uzupełnienie apelacji w części zgłoszonych wniosków o żądanie zasądzenia kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy za obie instancje według norm przypisanych". Po wysłuchaniu protokolanta, który oświadczył, że rzeczywiście nie odnotował w protokole rozprawy pełnego wniosku pełnomocnika, bowiem pominął następujący jego fragment: „domagał się zasądzenia na jego rzecz 2 należności za udział w rozprawie przed Sądem I i II instancji". Jeżeli pominie się niewątpliwy lapsus, że pełnomocnik wnosi o „uzupełnienie apelacji...", to z jednoznacznego oświadczenia protokolanta wynika, iż wniosek pełnomocnika złożony na rozprawie przed Sądem Najwyższym nie wskazywał konkretnie na czyją rzecz - wnioskodawcy, czyjego pełnomocnika - wskazane należności miały być zasądzone. Jeżeli ponadto weźmie się pod uwagę, że w uzasadnieniu wyroku, w części odnoszącej się do żądań pełnomocnika odnośnie wynagrodzenia, znajduje się sformułowanie identyczne, jak w oświadczeniu protokolanta, to wniosek o sprostowanie protokołu, jest nieuzasadniony i dlatego należało postanowić, jak na wstępie. Pouczenie: Niniejsze postanowienie nie podlega zaskarżeniu.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy