art. 89 § 3

Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasady nadawania nazwiska dziecku po ustaleniu ojcostwa, w tym możliwość wspólnego wyboru nazwiska rodziców, nazwisko domyślne oraz wymóg zgody dziecka po ukończeniu 13. roku życia.

Treść przepisu

Art. 89. § 1. Jeżeli ojcostwo zostało ustalone przez uznanie, dziecko nosi nazwisko wskazane w zgodnych oświadczeniach rodziców, składanych jednocześnie z oświadczeniami koniecznymi do uznania ojcostwa. Rodzice mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka. Jeżeli rodzice nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca. Do zmiany nazwiska dziecka, które w chwili uznania już ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda. § 2. W razie sądowego ustalenia ojcostwa sąd nadaje dziecku nazwisko w wyroku ustalającym ojcostwo, stosując odpowiednio przepisy § 1. Jeżeli dziecko ukończyło trzynaście lat, do zmiany nazwiska jest potrzebna jego zgoda. § 3. Jeżeli ojcostwa nie ustalono, dziecko nosi nazwisko matki. § 4. Dziecku nieznanych rodziców nazwisko nadaje sąd opiekuńczy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 34 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy