art. 307

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93

Znaczenie przepisu (AI)

Określa warunki skuteczności ustanowienia zastawu ręcznego, wskazując na konieczność umowy oraz wydania rzeczy wierzycielowi, z wyjątkami dla dzierżawy przez wierzyciela oraz wymogiem formy pisemnej z datą pewną dla skuteczności wobec innych wierzycieli.

Treść przepisu

Art. 307. § 1. Do ustanowienia zastawu potrzebna jest umowa między właścicielem a wierzycielem oraz, z zastrzeże-niem wyjątków w ustawie przewidzianych, wydanie rzeczy wierzycielowi albo osobie trzeciej, na którą strony się zgodziły. § 2. Jeżeli rzecz znajduje się w dzierżeniu wierzyciela, do ustanowienia zastawu wystarcza sama umowa. § 3. Zastaw jest skuteczny wobec wierzycieli zastawcy, jeżeli umowa o ustanowienie zastawu została zawarta na piś-mie z datą pewną.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 58 powołań w bazie.

I GSK 1271/19 2020-02-27NSA
I SA/Bk 487/13 2013-12-18WSA_Bialystok
VI SA/Wa 722/12 2012-06-27WSA_Warszawa
VI SA/Wa 43/12 2012-05-24WSA_Warszawa
VI SA/Wa 2260/07 2008-02-18WSA_Warszawa

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy