art. 154
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawowy wymiar rocznego urlopu wypoczynkowego w Polsce (20 lub 26 dni) w zależności od stażu pracy oraz zasady jego proporcjonalnego naliczania dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.Treść przepisu
Art. 154. § 1. Wymiar urlopu wynosi: 1) 20 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat; 2) 26 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat. § 2. Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu określony w § 1; niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. § 3. Wymiar urlopu w danym roku kalendarzowym, ustalony na podstawie § 1 i 2, nie może przekroczyć wymiaru określonego w § 1.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 65 powołań w bazie.
- III OSK 581/23 2024-07-05NSA
- II SA/Ol 586/21 2021-09-09WSA_Olsztyn
- VII SA/Wa 462/10 2010-05-20WSA_Warszawa
- II FSK 1767/08 2010-03-12NSA
- III ZP 32/97 1997-11-03NSA
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy