art. 41

Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.

Dz.U. 1994 nr 10 poz. 36
Znaczenie przepisu (AI)
Określa moment rozpoczęcia wypłaty świadczeń emerytalnych i rentowych oraz zasadę zakazu podwójnego finansowania, wykluczając wypłatę za okresy, za które żołnierz otrzymywał uposażenie z ustawy o obronie Ojczyzny, chyba że emerytura jest korzystniejsza.

Treść przepisu

Art. 41. 1. Świadczenia pieniężne wypłaca się od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym złożono wniosek określony w art. 31 ust. 3, jeżeli prawo do tego zaopatrzenia zostało ustalone na wniosek zainteresowanego lub w którym wydano decyzję z urzędu. 11) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10. Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 305 2. Emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodatków nie wypłaca się za okres, za który żołnierz otrzymał uposażenie przewidziane w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, chyba że emerytura lub renta inwalidzka byłaby korzystniejsza. W tym przypadku organ emerytalny potrąca z należnej emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodat-ków kwoty wypłacone z tytułu uposażenia lub świadczenia pieniężnego przysługującego po zwolnieniu ze służby.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 26 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy