art. 138 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek wskazania adresu do doręczeń w Polsce lub UE dla strony lub osoby poszkodowanej nieprzebywającej w kraju ani w UE, oraz skutki prawne braku takiego adresu (doręczenie fikcyjne). Przepis nie stosuje się, gdy strona wyraziła zgodę na doręczenia elektroniczne.

Treść przepisu

Art. 138. § 1.47) Strona, a także osoba niebędąca stroną, której prawa zostały naruszone, nieprzebywająca w kraju ani w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, ma obowiązek wskazać adresata dla doręczeń w kraju lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej; w razie nieuczynienia tego pismo wysłane na ostatnio znany adres w kraju lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo, jeżeli adresu tego nie ma, załączone do akt sprawy uważa się za doręczone. § 2.48) Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli strona, a także osoba niebędąca stroną, której prawa zostały naruszone, wyraziła zgodę na dokonywanie doręczeń na adres do doręczeń elektronicznych.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 112 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy