art. 153 § 1–2

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.

Dz.U. 1997 nr 90 poz. 557
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje instytucję przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, określając warunki jej przyznania (względy rodzinne, osobiste, choroba), podmiot uprawniony do wnioskowania (skazany lub dyrektor zakładu karnego) oraz limity czasowe między kolejnymi przerwami.

Treść przepisu

Art. 153. § 1. Sąd penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku określonym w art. 150 § 1 do czasu ustania przeszkody. § 2. Sąd penitencjarny może udzielić przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. Przepisy art. 151 § 3–5 stosuje się odpowiednio. § 2a. Wniosek o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności może złożyć również dyrektor zakładu karnego. § 3. Nie można udzielić przerwy przed upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba że zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypa-dek losowy. § 4. (uchylony) § 5. Sądem penitencjarnym właściwym miejscowo do udzielenia dalszych przerw jest sąd, który udzielił pierwszej przerwy. Jest on również właściwy do orzeczenia przerwy, o której mowa w § 3, jeżeli skazany nadal przebywa na wolności.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 151 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy