art. 214

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.

Dz.U. 1997 nr 90 poz. 557
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zakres praw tymczasowo aresztowanych, gwarantując im przynajmniej takie same uprawnienia jak skazanym w zakładzie karnym typu zamkniętego, oraz nakłada obowiązek niezwłocznego zawiadamiania właściwego organu o użyciu środka przymusu bezpośredniego lub broni.

Treść przepisu

Art. 214. § 1. Poza wyjątkami przewidzianymi w przepisach niniejszego rozdziału, tymczasowo aresztowany korzysta co najmniej z takich uprawnień, jakie przysługują skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności w systemie zwykłym w zakładzie karnym typu zamkniętego i nie stosuje się do niego ograniczeń innych niż te, które są konieczne do zabezpie-czenia prawidłowego toku postępowania karnego, utrzymania porządku i bezpieczeństwa w areszcie śledczym oraz zapo-bieżenia wzajemnej demoralizacji tymczasowo aresztowanych. § 2. O użyciu środka przymusu bezpośredniego lub broni względem tymczasowo aresztowanego zawiadamia się bez-zwłocznie organ, do którego dyspozycji pozostaje aresztowany.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 11 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy