art. 83

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis stanowi podstawę prawną do przyznawania wyjątkowych świadczeń pieniężnych przez Prezesa ZUS osobom, które nie spełniają standardowych warunków do emerytury lub renty, ale znajdują się w trudnej sytuacji życiowej (całkowita niezdolność do pracy, brak środków utrzymania i niemożność podjęcia pracy).

Treść przepisu

Art. 83. 1. Ubezpieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, nie mogą – ze względu na całko-witą niezdolność do pracy lub wiek – podjąć pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym i nie mają niezbęd-nych środków utrzymania, Prezes Zakładu może przyznać w drodze wyjątku świadczenia w wysokości nieprzekraczającej odpowiednich świadczeń przewidzianych w ustawie. 1a. Przepisy art. 24a i 27a stosuje się odpowiednio do rent z tytułu niezdolności do pracy przyznanych w trybie okreś-lonym w ust. 1. 2. Przepis art. 82 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 797 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy