art. 41a
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1070
Treść przepisu
Art. 41a.
§ 1.
Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie
miesiąca od daty ich wpływu.
§ 2.
Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie
i asesorzy sądowi są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego
taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy
rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu
w toku instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,
której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.
§ 3.
Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących
do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania,
którego dotyczą.
§ 4.
Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane
za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę,
z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 37 powołań w bazie.
- II SAB/Po 104/15 2015-09-24WSA_Poznan
- III SAB/Lu 67/14 2014-09-03WSA_Lublin
- II SA/Po 611/14 2014-07-17WSA_Poznan
- III SAB/Lu 61/13 2014-02-19WSA_Lublin
- III SA/Wa 2340/06 2006-12-11WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy