art. 4

Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym.

Dz.U. 2002 nr 200 poz. 1682
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawową stawkę podatku leśnego wyrażoną w równowartości drewna oraz mechanizm jej wyceny na podstawie cen rynkowych. Umożliwia również gminom obniżenie tej stawki oraz przewiduje 50-procentowe obniżenie dla lasów objętych ochroną rezerwatową lub parkami narodowymi.

Treść przepisu

Art. 4. 1. Podatek leśny od 1 ha, za rok podatkowy wynosi, z zastrzeżeniem ust. 3, równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczaną według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. 2. Do ceny, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku od towarów i usług. 3. Dla lasów wchodzących w skład rezerwatów przyrody i parków narodowych stawka podatku leśnego, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o 50 %. 4. Średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału. 5. Rada gminy może obniżyć kwotę stanowiącą średnią cenę sprzedaży drewna, określoną w ust. 4, przyjmowaną jako podstawa obliczania podatku leśnego na obszarze gminy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 5 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy