art. 8
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców
Dz.U. 2004 nr 92 poz. 879
Treść przepisu
Art. 8. 1. Dla celów rozliczania czasu pracy i ustalania uprawnienia do wynagradzania za pracę w godzinach nadlicz-bowych, przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której kierowca rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. 2. Indywidualny rozkład czasu pracy pracownika ustalany przez pracodawcę może przewidywać różne godziny roz-poczynania i kończenia pracy; w takim przypadku ponowne wykonywanie pracy przez pracownika w tej samej dobie nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych. 3. Indywidualny rozkład czasu pracy, o którym mowa w ust. 2, wprowadza się w porozumieniu z zakładową organizacją związkową, a jeżeli pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, po porozumieniu z przedstawicielami pracow-ników wyłonionymi w trybie przyjętym u tego pracodawcy. Jeżeli porozumienie jest zawarte z organizacją związkową, infor-macja o nim podlega wpisowi do Krajowej Ewidencji Układów Zbiorowych Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 listopada 2025 r. o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych (Dz. U. poz. 1661).3) 4. Zastosowanie rozkładu czasu pracy, wskazanego w ust. 1, nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynków, o których mowa w art. 14.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 19 powołań w bazie.
- III SA/Kr 354/14 2014-10-23WSA_Krakow
- II SA/Ke 876/13 2013-11-13WSA_Kielce
- II SA/Ke 494/11 2011-09-28WSA_Kielce
- VI SA/Wa 1384/08 2008-10-10WSA_Warszawa
- VI SA/Wa 1526/07 2007-10-26WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy